Wim Dankbaar versus Maaike

juli 25, 2017

 

Naamloos

Stelt u zich het volgende eens voor. Uw kind is op 16-jarige leeftijd op een gruwelijke manier om het leven gebracht. Verkracht en vermoord. En dan zegt een publicist/burgerspeurder op het internet tegen u dat u als ouder ‘het ultieme verraad’ heeft gepleegd aan uw dode dochter.

Omdat u zich niet meer uitspreekt in de inmiddels afgesloten zaak.

Uw kind is dood. Om het leven gebracht door een Friese veeboer. En dan leest u uw eigen dagboek terug in een boek, door de publicist/burgerspeurder illegaal uitgegeven. Ondanks een verbod van de rechter en forse dwangsommen.

Omdat hij wenst te geloven in een duister complot van de politie, het COA, het Openbaar Ministerie, de rechtspraak, de advocatuur, een detectivebureau, het Nederlands Forensisch Instituut en de gehele vaderlandse pers.

U wilt eindelijk rust. Weg van die duistere tijd. Maar u ziet brieven op het internet verschijnen onder uw naam. Brieven die u niet heeft geschreven. Waarin u de publicist groot gelijk geeft en de hemel in prijst. U ziet zelfs passages waarin uw dode dochter ineens ‘spreekt’. Waarin ze ‘zegt’ dat ze een gedenkplaat vraagt voor de publicist in kwestie. Waarin ze haar eigen broer de maat neemt. De broer die haar altijd ophaalde, maar nou net die fatale nacht niet.

U ziet een foto van uw kleinkinderen ongevraagd verschijnen op de site van de publicist. Omdat hij aandacht wil en antwoorden eist.

Doelwit

Dat overkomt Maaike Terpstra (voorheen Vaatstra). De moeder van de in 1999 vermoorde Marianne Vaatstra is al jaren het doelwit van publicist Wim Dankbaar. Ooit nam ze hem in vertrouwen. Toen ze het zelf ook niet meer wist en wanhopig op zoek was naar de dader. Later nam ze afstand van hem en zijn complotgedachten.

Ik ken Wim Dankbaar. Heb hem ontelbare uren aan de telefoon gehad. Hij stelt in zijn recht te staan. Omdat hij een groot complot op het spoor is. Van een corrupte overheid die dertien jaar na dato een volstrekt onschuldige veeboer op liet draven voor een gruwelijke lustmoord. Om een asielzoeker de hand boven het hoofd te houden.

Waarom de overheid ruim dertien jaar gewacht heeft met het aanwijzen van een zondebok? ‘Omdat ik te dichtbij kwam, Chris. Daarom. Omdat ik te dicht bij de waarheid kom’

Hoernalisten

Publicist Wim Dankbaar (door misdaadjournalist Peter R. de Vries consequent ‘gestoorde gek’ genoemd) laat overal weten dat moeder Maaike Terpstra vierkant achter hem staat. Ze steunt hem, zoals ze altijd achter hem heeft gestaan. De journalisten die anders beweren zijn hoernalisten. In dienst van de Staat. Zo corrupt als de pest. De talloze rechtszaken die de moeder inmiddels al tegen Dankbaar is begonnen? Daar weet ze niets van. Dat doen haar kinderen. Of het Openbaar Ministerie. Die zitten daar vast achter.

Op 29 juni 2017 schrijft Maaike Terpstra een mailtje naar haar advocaat Yehudi Moszkowicz. Dit is de letterlijke tekst:

‘met verontwaardiging gelezen wat wim dankbaar op zijn webside heeft staan ,en dat op mijn naam ,onvoorstelbaar waar die man toe in staat is ,ik heb geen enkele mail naar hem gestuurd en ook geen contakt gehad ,en dan net doen dat ik dat heb geschreven ,te walgelijk voor woorden ,hier heb ik dan ook geen woorden voor ,mag dit zomaar ?vele mensen die dit lezen denken nu toch dat het mijn woorden zijn ,hoe gek kun je zijn om dit te bedenken uit naam van ander ,maar het raakt mij wel,dit moet stoppen ,het maakt mij kapot’

Laat dat eens op je inwerken. Dat je als moeder steeds maar weer te maken krijgt met oude wonden. Omdat een obsessieve man ergens in Nederland meent de botte strijdbijl dagelijks te moeten hanteren om zijn eigen ego te voeden.

 

 

 


Chris Klomp en de Gekkies

juli 20, 2017

20170331_095732

Zoals u wellicht weet heb ik wel eens te maken met gekkies die uit frustratie over hun eigen onvermogen een zondebok zoeken om tegen tekeer te gaan. Als rechtbankverslaggever en columnist schrijf je immers wel eens zaken op waar mensen liever geen herinnering aan hebben. En een waarheid kan nu eenmaal hard zijn.

Een aantal jaren geleden was er een digitale stalker die meerdere weblogs over mij aanmaakte, mij liet opdraven in online seksverhalen en uiteindelijk zelfs een valse aangifte deed, tegenwoordig is het een vast clubje marginale complotdenkers die de meest bijzondere kolder aan het internet toevertrouwen.

Zelfmoorden

Zo is er een oude dakloze man die mij om onbegrijpelijke redenen medeverantwoordelijk wenst te houden voor honderden zelfmoorden in Nederland. Hij plaatste ooit op YouTube een door hem geschoten bibberig filmpje van een treinstation in Nederland. In het filmpje hield hij mij met naam en toenaam verantwoordelijk voor de zelfmoorden. Om vervolgens op beeld net te doen alsof hij voor de trein sprong (ja, ik heb de hulpverlening op de hoogte gesteld. Ze kennen de man al tien jaar).

Bij een andere gelegenheid ging hij mij voor de rechtbank in Amsterdam verbaal te lijf met een draaiende camera. Ik was een crimineel, volgens de oude man. Een gluiperd en een misdadiger. De man was er niet op uit om vragen te stellen,  hij wilde louter beledigen. Als een dreinend kind. Enkele weken later nam hij Peter R. de Vries op de korrel.

Triest

Hoewel dit soort acties natuurlijk in de kern triest en onbehoorlijk zijn, moet ik toch altijd een beetje lachen om het onbeholpen en bijna aandoenlijke onvermogen van sommige mensen. Ik heb er zelfs op een rare manier wel schik in om te lezen hoe ver mensen in hun eigen waanzin kunnen gaan in een futiele poging anderen te beschadigen.

Ik lig daar overigens verder geen seconde wakker van en ik realiseer mij ook wel dat deze mensen psychische problemen hebben en geen bereik of invloed (zo ben ik bijvoorbeeld nog nooit in het echte leven door iemand benaderd met een verwijzing naar de marginale blogjes), maar toch fascineert het mij mateloos. En dan met name de moeilijke kronkels waar zij zich in begeven om hun ‘gelijk’ te bewijzen.

Een voorbeeld? Een vrij bekende complotdenker denkt zeker te weten dat ik helemaal geen journalist ben, maar in dienst van de Staat en het leger opereer. Hoe hij aan die wijsheid komt? Hij heeft ‘ontdekt’ dat ik in militaire dienst heb gezeten en eens een lezing gaf bij de politie over mijn werk als journalist.

Tsja, dan ben je in dienst van de Staat, dat is logisch. Ooit bezorgde ik hem als experiment eens wat makkelijk te checken bizarre informatie over mij. Louter om te kijken of hij zijn werk zou doen en bronnen zou checken. Uiteraard deed hij dat niet en plaatste hij zonder enig onderzoek kraaiend van zelfgenoegzaam genot de volledig onjuiste info. Ik bedoel maar.

Brekend

Een andere blogger (ooit als SP’er de partij uitgegooid omdat hij zijn sociale huurwoning voor grof geld onder zou verhuren aan studenten) kwam deze week met brekend nieuws. De beste man had ontdekt dat ik voor toch wel erg veel kranten schrijf en heb geschreven. Dat was voor hem het bewijs dat ik niet echt een journalist ben.

‘Als ze je namelijk overal zat zijn, dan ben je een slechte journalist en als je dan toch bij het grote AD terechtkomt, dan moet daar wel een hogere macht achter zitten!’

Dat de beste man niet kan bedenken dat ik eigen baas ben en daarom veel verschillende opdrachtgevers had en heb EN dat ik in een periode van elf jaar vanuit de lokale journalistiek een opmars heb gemaakt naar de landelijke journalistiek, lijkt mij op zich al een veeg teken.

Corrupt

De heersende gedachte van de heren en dames complotdenkers is dat de overheid door en door corrupt is en dat rechters en officieren van justitie massaal kinderen misbruiken EN JUIST DAAROM kindermisbruik onder de pet houden en onschuldige klokkenluiders veroordelen. De kleine kinderen worden uiteraard op bestelling afgeleverd, gedood, in stukken gehakt en massaal misbruikt. Weeskinderen uiteraard, want die hebben geen ouders die aangifte kunnen doen. Maar dat is logisch.

Waarom ze dan boos zijn op mij? Omdat ik daar als vertegenwoordiger van die duivelse MSM (Main Stream Media) niet over schrijf. Uiteraard in dienst van de Staat en tegen riante betaling. En dat maakt mij dan medeverantwoordelijk. Juist.

Gek genoeg zit ik iedere week bij de echte daders van kindermisbruik. In de rechtszaal. Ik hoor hun verhalen aan en schrijf daar over. Als ik om mij heen kijk in de zaal, zie ik de complotdenkers nooit zitten.

Die zijn namelijk veel te druk met het vullen van hun onzinnige haatblogs. Thuis. In de veilige beschutting van hun zolderkamers.

 

PS: persoonlijk denk ik dat externaliseren van eigen falen een grote rol speelt bij deze mensen. Zo is de oude man met de videocamera ooit door een rechter uit zijn huis gezet na een ongekende lastercampagne tegen zijn huisbaas. Het is blijkbaar makkelijker om de rechtspraak (of mij) daar de schuld van te geven dan bij jezelf te rade gaan. Zelfs als je de leeftijd zou moeten hebben om in wijsheid om te kijken.


Chris Klomp als online merk

juli 19, 2017

Naamloos

Het staat nog een beetje in de kinderschoenen, maar het nieuwe initiatief Journa lijkt mij wel een kanshebber om meerwaarde te hebben voor (freelance) journalisten.

Het principe is simpel. Je kunt je als journalist aanmelden. Je verhalen worden er bij elkaar gezet en mensen kunnen je op dit podium gaan volgen. En zelfs sommige verhalen kopen.

Nou, leuk hoor Chris. Who cares? Is dat nou zo belangrijk?

Jazeker is dat belangrijk. Ik verkoop inmiddels een redelijk deel van mijn werk direct aan de lezer. Deels via Reporters Online op Blendle. Deels via betaalde tweets op @realtwitcourt.

Huh? Kan dat? Kun je geld vragen voor tweets? Wat is dat voor iets geks?

Ja, dat kan. Het levert zelfs een prijs op als je het goed doet. Werk is nooit gratis. Anyway. Als freelance journalist moet je tegenwoordig een eigen nieuwsmerk zijn als je zelf een beetje wenst te verkopen. Zo liggen de zaken. Maar dan moet de lezer mij natuurlijk wel weten te vinden.

En dat doen ze gelukkig ook.

Zo goed soms dat een uurtarief van 1000 euro (en veel meer) mogelijk is. Hoe dat werkt? U mag mij mailen,  ik ga niet alles verklappen. Maar het begint met een B en eindigt op lendle.

Uiteindelijk draait veel om bekendheid. Omdat je kwaliteit en je bereik je belangrijkste wapens zijn in de online verkoop. Dus kom ook hier eens een kijkje nemen en volg mij. Of niet. Maar dan heb ik u er in ieder geval op gewezen.

Meer kan ik niet doen.

 

 

 

 


Chris Klomp is beroemd

juni 13, 2017
RBF_6877 kopie

nederland, groningen, 12-03-2014 chris klomp, rechtbankverslaggever in rechtszaal 18 in groningen foto: Reyer Boxem

Ik wist het niet. Maar iemand heeft een stukje over mij geschreven. Wat leuk.

‘De eigenzinnige journalist hobbelt niet achter de meute aan, maar durft zijn eigen pad te kiezen’.

En zo is het. Jammer van die foto.

Maar het is niet anders. Je kunt niet alles hebben in het leven. Dat kan dan weer niet.


Chris Klomp op Google

mei 1, 2017

Nou ben ik benieuwd wat de crawler van Google gaat doen. Die heeft namelijk de neiging volstrekt niet relevante zoekresultaten vrij hoog te laten zien. Als je mijn naam maar gebruikt.


Nico van den Ham, een oude man

april 5, 2017

Ik stond voor de rechtbank in Amsterdam toen er een oude man op mij af kwam stormen. Met een tamelijk gedateerde videocamera in zijn hand. Ik wist wel wie mij zo woest op de hielen zat, ik ken mijn pappenheimers. Het was Nico van den Ham. Een man die zichzelf ooit dakloos maakte omdat hij het maar niet kon laten mensen te beschadigen. Ondanks meerdere verloren rechtszaken. Nico noemde mij ongeremd een misdadiger en een viezerik. Wat er toen gebeurde zou mijn leven voorgoed veranderen. Nou ja, niet echt natuurlijk, maar ik dacht: misschien drukt u dan wel op de link. Je weet het immers niet.

Waarom Nico van den Ham doet wat hij doet, leest u hier

20170331_095732.


Populisten zijn de echte wegkijkers

maart 26, 2017

Ik schreef voor Reporters Online een verhaal, dat zoals altijd op Blendle te lezen is. Het werd een populair verhaal. Hier is het begin. De rest staat achter de betaalmuur en wel hier.

Het is al geruime tijd buitengewoon populair om tegenstanders in een debat ‘wegkijkers’ te noemen. Vooral mensen die zich begeven in het snel uitdijende populistische spectrum lijken er van te genieten om met deze holle term andersdenkenden weg te zetten. En eigenlijk is dat buitengewoon merkwaardig. Feitelijk is het namelijk juist het populisme dat groeit op de fundamenten van het wegkijken.

Benieuwd? Lees hier verder.

 


%d bloggers liken dit: