Verliefd

 

Stel.

Je bent hulpverlener. Therapeut.

In een tbs-kliniek. En op een zedenafdeling.

Naast hulpverlener ben je ook nog mens. En mensen worden nu eenmaal verliefd.

Niets mis mee. Lekker gevoel.

Tenzij de man waar je zo verliefd op bent geworden een tbs’er is. Een zedendelinquent.

Je patiënt, dus.

Dan slaat verliefdheid om in ellende.

En in een rechtszaak.

De 27-jarige hulpverleenster Marianne zat in 2006 in een slechte relatie. Haar vriend dronk en gebruikte drugs. Er was sprake van een miskraam.

Je zou wel kunnen zeggen dat Marianne aandacht nodig had. Wat warmte in barre tijden.

En toen kwam Johan de zedenafdeling van de tbs-kliniek binnen. Voor de tweede keer in zijn leven veroordeeld tot een tbs met dwangverpleging.

De twee gingen, zoals dat gaat in een tbs-kliniek, in gesprek. En vonden elkaar leuk. Eigenlijk meer dan leuk.

Zij gaf hem een cd met romantische liedjes. Scheerschuim. En een telefoon.

In een studeerkamertje in de kliniek gaf ze hem iets meer dan handige spulletjes. Het ging er behoorlijk intiem aan toe.

En dat mag niet.

Op een gegeven moment maakt Marianne een einde aan de beroepsmatig ongewenste relatie. Ineens is ze van minnares weer therapeut.

En dat trekt Johan niet. Hij stort in.

En vertelt zijn verhaal aan de leiding van de kliniek. Exit Marianne. Begin rechtszaak.

Tijdens de rechtszaak vertelt de advocaat van Johan dat Johan schade heeft opgelopen. Dat hij tijdens de liefdesaffaire zoveel over zichzelf heeft prijsgegeven. En dat al die informatie later tegen hem is gebruikt. Dat iemand met zijn complexe persoonlijkheidsproblemen gebruikt en misbruikt is door een vrouw die beter had moeten weten. Dat het een ongelijke relatie was. Hij helemaal in de war is geweest. De kliniek in hem de dader zag en hem een maand in de isoleer gooide. Dat hij geen kant op kon. En dat zijn behandeling door alle ellende anderhalf jaar vertraging heeft opgelopen. Hij moest in een andere kliniek weer op nul beginnen.

De schade: 3500 euro.  Bij wijze van voorschot.

Justitie spreekt van een volstrekt onwenselijke situatie. Behandeltechnisch (hoe kun je een zedendelinquent behandelen en controleren als je er zelfs seks mee hebt?) en beveiligingstechnisch (kleine afdeling, andere delinquenten, therapeut chantabel). De schadevergoeding is echter te complex voor een strafzaak. Afgewezen. 

Maar meent ook dat de vrouw al genoeg gestraft is. Zij verloor onder andere haar baan in de kliniek. En later door alle ellende ook nog haar nieuwe  baan bij de Raad voor de Kinderbescherming.

En ik denk:

Hoe kan het toch dat justitie altijd het verlies van een baan zo nadrukkelijk mee laat wegen als het om medewerkers van justitie of politie gaat?

En:

Wat kost liefdesverdriet eigenlijk?

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: