Vrijuit door fouten politie

 

Justitie moet een 42-jarige verdachte van jarenlang misbruik laten  gaan omdat er fouten zijn gemaakt in het onderzoek. Hierdoor is de aangifte van het jonge slachtoffer niet bruikbaar als bewijs.

Zo ongeveer begint vandaag een kranten- en radiobericht dat ik gisteren heb geschreven.

Zedenzaken zorgen altijd voor veel tumult. Heftige emoties.

Viespeuken! Ballen eraf!

In de rechtszaal gaat het er  genuanceerder aan toe en blijkt vaak de complexiteit.

Wat een zedenzaak zo moeilijk maakt, is dat het vrijwel altijd gaat om de verklaring van het slachtoffer tegenover die van de verdachte. Er zijn zelden of nooit getuigen.

Het is denk ik voor veel mensen lastig te geloven, maar mensen (ook slachtoffers) verklaren de gekste dingen. Soms bewust, maar vaker nog onbewust. Het geheugen is een nogal labiele harde schijf.

Omdat de rechter in een zedenzaak alleen af kan gaan op deze verklaringen, hangt er nogal wat (juridisch) gewicht aan.

In de zaak van de 42-jarige verdachte verzuimde de politie de eerste drie ‘verhoren’ van het slachtoffer letterlijk op schrift te zetten. Pas tijdens het vierde verhoor liep er een geluidsband mee.

Op die band is (naast het irritant harde getik van een toetsenbord) te horen dat een zedenrechercheur het meisje min of meer haar eigen verhaal ‘dicteert’. Het meisje bevestigt vervolgens dit verhaal.

Duidelijk is dat de politie de eerdere niet opgenomen gesprekken gebruikt om het verhaal alsnog helemaal op band te krijgen.

Helaas is deze methode niet goed genoeg.

In een zedenzaak is het namelijk van belang te kijken of de verklaring van het slachtoffer betrouwbaar en consistent is. Of het slachtoffer ook bij het derde verhoor dezelfde feiten en omstandigheden (en in haar eigen woorden)naar voren haalt. Dat is met name belangrijk als het misbruik lang geleden is ( jonge slachtoffer doen vaak pas jaren later aangifte) en het geheugen een hele grote rol gaat spelen.

Ik geloof niet dat er in deze zaak door de politie bewust een poging is gedaan om een verdachte er bij te lappen.

Maar ik denk wel dat de afdeling zeden van de regiopolitie niet door had dat een dergelijke manier van werken in een rechtszaal geen stand zal houden.

Met als resultaat een geeiste vrijspraak.

Officier van justitie Fred Janssens stak gisteren de hand ruimhartig in eigen boezem. Hij meent dat de politie een verwijt te maken valt. Dat het verhoor onder de maat was.

En stelt dat de uitkomst triest en treurig is.

Dat het slachtoffer alle reden heeft om boos te zijn.

Janssens zegt echter ook dat er geen sprake is van kwade opzet. Dat de politie ‘zeer professioneel’ heeft gewerkt, maar dat het slecht uitgepakt is.

Ik heb deze officier hoog zitten. Hij is realistisch en bouwt altijd een begrijpelijk en redelijk betoog.

Ik geloof in deze ook niet in de kwade opzet van de politie.

Maar met de term zeer professioneel heb ik toch wel iets meer moeite.

2 thoughts on “Vrijuit door fouten politie

  1. @dee: het is toch lastig. Ik geloof wel dat rechercheurs in essentie professioneel te werk gaan. Mij bekruipt echter wel vaker het gevoel dat de politie niet altijd even goed door heeft waar de pijnpunten zitten als het gaat om de wat meer juridische kant van een rechtszaak. Ze doen het onderzoek om achter de waarheid te komen, maar vergeten vervolgens wellicht dat de waarheid en de juridische waarheid niet altijd dezelfde is.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s