Loverboy

echte-mannen-eten-geen-kaas-kl 

Groningen kent niet zoveel loverboys.

Of ze worden simpel niet opgepakt. Dat kan natuurlijk ook.

Wat mij is bijgebleven van de heren die wel werden gepakt, is het volgende:

Ze zagen er vrijwel zonder uitzondering heel erg ‘loverboy’ uit. Veel te glad, veel te veel sieraden en veel te stoer. Ze hadden net zo goed het woord loverboy op hun voorhoofd kunnen zetten.

En toch trappen de meiden er in.

En dat is eigenlijk helemaal niet zo gek, ook. Ten eerste is er volgens mij sprake van een denkfout. Bij mij.

Door te denken dat iemand die ik makkelijk als loverboy denk te herkennen, ook zo overkomt op een onzeker meisje dat wanhopig op zoek is naar een plek. 

En ten tweede door te denken dat slachtoffers altijd verliefd worden op hun loverboy en daarom maar doen wat ze eigenlijk helemaal niet willen.

Ik moest daar vandaag aan denken toen ik het boek ‘Echte mannen eten geen kaas’ las van Maria Mosterd. Een boek geschreven door een meisje dat jarenlang door haar loverboy Manou (ze noemt hem zelf pooier) in het criminele circuit is gehouden. Ze moest met (veel) mannen naar bed, handelde in drugs en keek regelmatig toe hoe mensen werden mishandeld. Uiteindelijk kwam ze ondanks haar jeudige leeftijd zelfs vrij hoog in de organisatie terecht. Als rechterhand van Manou.

Maria had het op haar twaalfde niet zo naar haar zin thuis. Ze was onzeker en ook school wist haar niet te boeien. Opstandig en toe aan wat spanning in haar leven.

Eén passage in haar boek viel enorm op en deed mij beseffen hoe heftig de macht van een loverboy in de praktijk is:

‘Ik wou naar Manou, daar was het veilig, daar had ik mijn eigen plek, wist ik wat ik wel en niet mocht doen, waar ik stond en wat ik waard was. Ik wist precies hoe die wereld in elkaar zat. Die andere wereld, die mensen de ‘normale’ wereld noemen, kende ik niet en wou ik ook niet kennen, ik wou bij Manou blijven. Ik haatte hem maar ook hield ik van hem, niet dat ik verliefd op hem was, maar ik hield van hem als van een heel goeie vriend’

Volgens mij zit in deze passage alles wat een loverboy zo gevaarlijk maakt. Ik lees in ieder geval in dit stukje hoe een onzeker en onderzoekend meisje ineens terechtkomt in een weliswaar gevaarlijke wereld, maar wel in een wereld waar ze een plek heeft. Waar ze aandacht krijgt en het gevoel dat ze alles onder controle heeft.  Erkenning voor wie ze is en wat ze doet.

Aandacht, erkenning en controle over je dagelijkse bestaan.

Probeer je daar als 12-jarige maar eens aan te onttrekken.

 

6 Responses to Loverboy

  1. Henk schreef:

    Dus eigenlijk deed ze vrijwillig dingen tegen haar zin..

    Heel rechtlijnig bekeken doet elk kind in elke gezinssituatie dat.

    En toch is het griezelig.

  2. rechtbankverslaggever schreef:

    @Henk: correct. Zoals je wel vaker ziet in bijvoorbeeld ontuchtzaken. De slachtoffers willen het niet, maar stemmen om uiteenlopende reden toch toe (uit angst, of om er bij te willen horen enz enz)

  3. Henk schreef:

    Maar ook het moeten doen van de afwas en de kamer opruimen horen erbij. Maar dat is niet strafbaar en zelfs maatschappelijk geaccepteerd.

    Wat kan wel en wat kan niet.
    En daar zit nogal verschil in bij verschillende gezinnen.

    Ik draaf wat door maar het principe (aandacht, erkenning en contrôle) werkt voor de zwakkere hetzelfde.

  4. rechtbankverslaggever schreef:

    @Henk: ik zie de vergelijking gedwongen seks en afwassen niet zo snel….

    Die huishoudelijke taken zul je als kind moeten doen omdat je ook wel weet dat ze moeten gebeuren. Dat ligt bij seks of drugshandel toch net even anders…

  5. Henk schreef:

    Mijn post was niet al te duidelijk inderdaad.

    Ik bedoelde dat ik denk dat het mechanisme om bijv. kinderen in een gezin iets te laten doen waar ze niet echt trek in hebben (de afwas doen o.i.d.) op grotendeels dezelfde principe’s berust als die die jij opsomde: het levert de zwakkere aandacht, erkenning en contrôle over hun dagelijkse bestaan op.
    Ik bedoel dus dat het mechanisme door goede en verantwoordelijke opvoeders wordt gebruikt maar in de handen van iemand die het slecht bedoelt (en dat zal die persoon zelf wel niet altijd in de gaten hebben) ook z’n vruchten afwerpt. En wat ik daarmee bedoel is dat het door jou genoemde manipulatie-mechanisme op zichzelf niet slecht is. Of wel?

    Seks en drugs zijn niet maatschappelijk erkend inderdaad en afwassen is dat wel.
    En op de grenslijn tussen drugs/seks en afwassen daar gebeurt een hoop bedenkelijks bij sommige (‘probleem’-) gezinnen. Daar gebeurt een hoop redelijk onzichtbare ellende waar weinig aan te doen valt.

    Van een advocaat hoorde ik ooit het volgende: ‘van de duizend trauma’s die een kind gemiddeld genomen oploopt in zijn of haar jeugd, hebben er 2 met seks te maken’.

  6. Henk schreef:

    De term ‘gemiddeld genomen’ staat vast niet op de juiste plek in het citaat bedenk ik mij.
    Waar het wel hoort (of misschien heb ik het er zelfs bijverzonnen?), weet ik niet meer helaas.

    Dit raakt meer de oorspronkelijke uitspraak:

    ‘Van de duizend trauma’s die een kind kan oplopen in zijn of haar jeugd, hebben er twee met seks te maken.’

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: