De hardleerse stalker

 

Kun je in het gevang worden gegooid voor handelingen die op zich niet strafbaar zijn?

Zoals het sturen van mailtjes of het verzenden van een brief of mail met persoonlijke informatie naar iemands werkgever?

Ja, dat kan. En het gebeurt. Sinds juni 2000.

In dat jaar werd er een nieuwe wet toegevoegd aan het Wetboek van Strafrecht. Artikel 285b.

Belaging.

Belaging (of stalking) is bedoeld om op zich niet strafbare feiten (zoals bellen, brieven sturen en e-mailen) af te kunnen straffen als de ontvanger geen prijs stelt op dit veelvuldige contact en dit ook duidelijk aangeeft. De stalking moet er wel op gericht zijn iets af te dwingen (contact bijvoorbeeld) of angst aan te jagen (er is geen sprake van stalking als een persoon het recht heeft om een ander lastig te vallen, zoals bijvoorbeeld een deurwaarder dat heeft).

Bij stalking moet er bovendien sprake zijn van stelselmatig hinderlijk gedrag. Een keertje langzaam en demonstratief voor het huis van je ex langs rijden kan heel vervelend zijn, maar is niet stelselmatig.

Sinds de invoering van de wet heeft de stalkingszaak een vaste plek gekregen in de agenda van de rechtbank. Er zijn nogal wat mensen die een ander niet met rust kunnen laten. Soms gaat dat heel ver. Ik heb wel eens een man meegemaakt die zijn ex steeds geld (kleine bedragen) stuurde om zo beledigende teksten achter te kunnen laten op haar bankafschriften….

Met stalking is iets bijzonders aan de hand. Soms bellen daders 300 keer per dag. Dat is stalking en daar is geen twijfel over mogelijk.

Maar het kan ook anders. Ook minder frequent, maar wel hinderlijk contact, kan leiden tot een veroordeling.

Neem nu bijvoorbeeld de 38-jarige Berend uit Odoorn. Ooit veroordeeld omdat hij na een verbroken relatie zijn ex maar niet met rust kon laten. De rechters wilden dat Berend op zou houden en veroordeelden hem in februari 2009 tot een flinke stok achter de deur. Acht maanden voorwaardelijke celstraf.

Kappen met die onzin, Berend!

Vandaag was Berend terug bij de rechtbank. Ondanks de eerdere veroordeling kon hij het nog steeds niet laten. Hij viel zijn ex onder meer lastig door haar vijf, zes keer een email te sturen. Een vervelend en provocerend mailtje werd zelfs naar haar werkgever gestuurd.

Het waren beslist geen lieve mailtjes. Maar toch, vijf of zes keer. Dat kan bezwaarlijk worden gezien als stelselmatig.  

Toch wel.

Justitie meent dat Berend na zijn eerdere veroordeling gewoon de draad weer op heeft gepakt en dat de voorgeschiedenis dus mee kan worden gewogen in de nieuwe rechtszaak.

Slachtoffers van stalking hebben het heel zwaar. Uit onderzoek is gebleken dat ze lijden aan allerlei psychische aandoeningen, waaronder post traumatische stress stoornis en hevige angsten. Wat daders betreft: die missen vaak het empathische vermogen om in te zien hoezeer de slachtoffers lijden.

Niet geheel toevallig is dat ook de diagnose bij Berend. Hij voelt niet aan dat zijn handelen het leven van de ander tot een hel maakt. Veel zelfinzicht heeft hij niet.

Tijdens de twee uur durende rechtszaak komt Berend niet sympathiek over. Hij zit er bij alsof hij aan de vergadertafel zit. Vragen van de rechters over zijn persoonlijke leven worden zonder een spoor van emotie van een antwoord voorzien. Berend rationaliseert alles tot in het oneindige.

Het valt me op dat hij zijn kin stelselmatig een beetje omhoog richt en die houding komt een beetje superieur over. In mijn notitieblokje noteer ik het woord: pedant.

De meeste verdachten buigen hun hoofd. 

Berend is 38, maar moet eigenlijk op cursus om te leren wat hij veel eerder had moeten leren.

Verantwoordelijkheid nemen.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s