Rechtspraak failliet of journalistiek?

 

En weer een ‘mooi’ voorbeeld van de soms desastreuze werking van de media.

De Telegraaf drukte deze week een van verontwaardiging uit zijn chocolade-letters knappend verhaal af over een rechter die zomaar een buschauffeur vrijsprak van het misbruiken van een 14-jarig zwakbegaafd meisje. Dit omdat het meisje volgens de rechter best in staat was om nee te zeggen….

Achter de laatste zin staan in De Telegraaf daadwerkelijk een aantal stipjes….

Als om aan te geven dat toch niemand zal begrijpen hoe deze rechter in godsnaam denkt.

De reageerders van De Telegraaf wisten wel raad met de uitspraak. Dit was het definitieve failliet van de rechtspraak.

Tot je de moeite neemt om het vonnis zelf eens goed door te nemen.

Dan blijkt dat het meisje helemaal geen veertien was, maar zestien. Dan blijkt ook dat leeftijd en het leeftijdsverschil in dit geval juridisch geen rol van betekenis speelt. En dan blijkt ook dat ze waarschijnlijk vanaf haar veertiende een vrijwillige relatie onderhield met de buschauffeur, die zelf ook een stoornis heeft.

De vrouw deed pas aangifte toen de man de relatie verbrak.

Een rechter kan niet anders dan een zaak louter beoordelen aan de hand van een dagvaarding. Op dat stuk papier schrijft justitie exact wat de verdachte wordt verweten. De rechter krijgt specifiek de opdracht om de zaak te beoordelen aan de hand van dit feit.

In dit geval was de buschauffeur ten laste gelegd, dat hij seks had gehad met een meisje, waarvan hij wist dat zij een zodanige gebrekkige ontwikkeling dan wel een stoornis van haar geestvermogens had, dat zij niet (voldoende) in staat was om zelf te bepalen of zij wel seks met hem wilde.

Een dergelijke dagvaarding staat juridisch heel ver van verkrachting af (een term die De Telegraaf klakkeloos boven het rechtbankverslag afdrukte).

Deze specifieke delictsomschrijving is bedoeld om iemand (meestal een vrouw) te beschermen die niet zelf kan bepalen of ze seks met een ander wil.

Deze op het oog wat cryptische omschrijving wordt bijna altijd gebruikt als het gaat om seks tussen twee mensen die op het oog vrijwillig is, maar misschien door bepaalde factoren achteraf toch als onvrijwillig kan worden gezien. Bijvoorbeeld omdat het slachtoffer zwakbegaafd is en zelf niet in staat is tot het nemen van zelfstandige beslissingen. Iemand die dus uit arren moede maar toestaat wat een mentaal sterker iemand wil. 

Alles in deze zaak draait om het begrip vrije wil. Om een verdachte voor dit verwijt te kunnen veroordelen, moet je dus expliciet kunnen bewijzen dat de vrouw, bijvoorbeeld door een stoornis, niet in staat is om zelfstandig te kunnen beslissen of ze seks wil of niet.

In deze zaak hebben deskundigen vastgesteld dat de vrouw een ontwikkelingsstoornis heeft, maar nergens wordt gesteld dat ze niet in staat is om haar seksuele wil te bepalen.

Daarmee is de kern van het verwijt volledig weg.

Wat De Telegraaf gemakshalve en waarschijnlijk uit onkunde vertaalt met

ze heeft geen nee gezegd, maar dat bedoelde ze wel, ze werd dus misbruikt en nu is ze de dupe omdat ze vergat nee te zeggen

kan in dit geval heel goed zijn:

ze heeft geen nee gezegd omdat ze heel goed kon bepalen dat ze de seks op dat moment wel wilde

Maar dat lees je natuurlijk weer niet terug in De Telegraaf….

Ook het Algemeen Dagblad doet een duit in het zakje met een heuse poll. Ruim 92% is het niet eens met de uitspraak van de rechter. Hoe verrassend op basis van hetzelfde stukje treurig stemmende journalistiek.

Naschrift:

Ik kan het niet helpen, maar ik word echt oprecht kwaad als ik dit soort nieuwsberichten lees. Niet alleen is het slechte, onvolledige en onjuiste  journalistiek, maar het schetst ook nog eens volkomen ten onrechte een compleet verkeerd beeld van de rechtspraak.

Hierdoor vinden denk ik opnieuw vele Telegraaf-lezers bevestiging in wat we ze wellicht steeds vaker denken. Die rechters zijn niet meer van deze tijd. Wie spreekt er nu de verkrachter van een weerloos zwakbegaafd meisje vrij?  Zijn ze nu helemaal gek geworden?

Ik heb het al eens eerder gezegd:

De Telegraaf wordt gelezen door een miljoen mensen.

Dit weblog trekt op een uitzonderlijk goede dag ongeveer 1600 bezoekers. Meestal stokt de dagteller tussen de 350 en 550.

Ik ben dus officieel een roepende in de woestijn.

Help.

53 Responses to Rechtspraak failliet of journalistiek?

  1. Pat schreef:

    En jij vind internet gevaarlijk? Iedere dorpsgek heeft internet,in een van je vorige stukken wat je geschreven hebt. En wat doet de Telegraaf? Echt leugens vertellen, feiten verdraaien dus ook MSM doet hier ook aan mee. Kun je me vertellen wat het gevaarlijkst is? Dit is pas pure stemmingsmakerij wat de Telegraaf doet!

  2. rechtbankverslaggever schreef:

    Ik vind internet niet per se gevaarlijk. Het web heeft gevaarlijke kanten, daar waar mensen onzin verkondigen. Dit gaat wat mij betreft ook op voor journalisten van de MSM die niet aan waarheidsvinding doen.

  3. Bus Showfeur schreef:

    In tegenstelling tot waar we in dit land van jongs af worden opgevoed, valt over smaak uitstekend te twisten. Objectieve criteria wijzen echter kwaliteit doorgaans aan in omgekeerde richting van kwantiteit.
    m.a.w: Het zal wel altijd zo blijven, dat de overgrote meerderheid Heineken blijft drinken, terwijl Gulpener een veel beter pilsje brouwt. Zullen we er maar één vatten?

  4. Huppetee schreef:

    “Help” zegt Chris.

    hehe.. je bent niet meer te helpen ! LOL !

    On topic : het gaat er inderdaad heel eenvoudig om wat er ten laste is gelegd aan de verdachte.
    Wanneer je vervolgens het vonnis doorneemt, is het echt niet vreemd dat de rechter tot deze uitspraak is gekomen, althans niet voor iemand die een beetje juridisch geschoold is. Toch ?

    Ik ben en blijf van mening dat zowel politie als justitie/OM zich van wat deskundiger personeel moeten voorzien. Op korte termijn en op welke wijze dan ook.
    De dagelijkse (grove) miskleunen van met name het OM zijn werkelijk tenenkrommend en uiterst beschamend.
    Soms lachwekkend, maar ook heel vaak met maatschappelijk ongewenste, zelfs onaanvaardbare gevolgen. De rechtsstaat en het rechtsgevoel van de burger worden door dat geklungel ernstig geschaad.

    Het is daarom niet vreemd dat de doorsnee burger zo reageert. De burger krijgt het gevoel dat ie met een stel wereldvreemde lui te maken heeft daar bij de Rechtelijke Macht.. En dat valt ook te begrijpen. Er rust dus een zware taak op Justitie…

    En dat de Telegraaf in deze zaak, met name door het onjuist informeren van de lezers een kwalijke rol speelt : dat spreekt voor zich.
    In die zin ben ik het dan ook volledig met je eens Chris.

  5. OMG schreef:

    De bijnaam van de Telegraaf is niet voor niets Televaag.
    Onderbuikgevoelens oproepen door een bericht te manipuleren is tegenwoordig heel populair. Ik ga ervan uit dat de rechter conform de wet heeft gehandeld, naar aanleiding van wat het OM heeft aangeleverd.

  6. Thijs schreef:

    Klasse artikel Chris. Ik ga eens kijken wat je verder allemaal schrijft op je blog en als ik meer van deze kwaliteit zie ga ik een duitje in het zakje doen om je dagtellerstandellende te verzachten.

  7. Huppetee schreef:

    @ Thijs : Dagtellerstandellende verzachten ? Die moet juist als een razende gaan tollen !
    @ OMG : goed je ook hier te zien ! (SKH)

  8. Stopkinderhex schreef:

    Niet “zeuren” Chris, het kan altijd nog erger. Wat te denken van nieuwsberichten zodanig manipuleren, dat er een nog groter verschil ontstaat tussen werkelijkheid en fictie?
    http://www.stopkinderhex.com/2009/09/30/schandalig

    Verder ben ik het roerend met je eens, onkunde en laksheid, kijkcijfers en oplages, bepalen veelal hetgeen de media het volk voorschotelt. Een “schandaal” verkoopt nu eenmaal beter dan de “saaie” waarheid.

    Ook Huppetee heeft hier een heel goed punt.
    Het OM heeft deze zaak volledig fout benaderd. Onkunde. laksheid of de neiging “even snel te scoren”?
    Gezien de aanklacht en de bewezen geachte feiten, had de Rechtbank inderdaad geen andere keuze dan tot vrijspraak te komen.

    Nu pleit dit die buschauffeur niet vrij, integendeel zelfs. Welk zinnig mens gaat een relatie aan met een 14 jarige? Daarbij bevond deze man zich terdege in een “machtspositie” ten opzichte van dit kind. Hij was per slot de man die haar ophaalde en thuis bracht van en naar school.

    Trouwens, hoe kom je aan de kennis dat ook de chauffeur een “stoornis” heeft, en over welk soort stoornis praat je dan? Mentaal of fysiek?

    Nu dan de kreet “verkrachting” die media zo gemakkelijk gebruikt.
    http://www.wetboek-online.nl/zoek?q=verkrachting
    Je ziet een der artikel (243 Sr.), die aan de aanklacht ten gronde lag, verschijnen.
    Ik zal het dan ook oneens moeten zijn met jouw stelling dat deze casus niets van doen had met verkrachting, dat was hier terdege van toepassing. Echter, en hier ga ik weer mee met Huppetee, het OM heeft geblunderd met de aanklacht. Ze hadden op de hoogte moeten zijn, dat er geen sprake was van een persoon, die mentaal niet in staat was om zich te weren.

    Het Recht is krom, zo krom! Veelal begrijpt “de man op de straat” niet het hoe en waarom. Media in deze, zouden de taak moeten hebben een en ander te verduidelijken. Het is helaas het tegenovergestelde wat ik zie.

  9. baasbraal schreef:

    Nu moet eigenlijk dit stukje gelinkt worden aan het stukje van die 13 jarige en Roman Polanski. Dan zie je heel goed hoe mensen veel makkelijker kiezen voor een menig die hun vooroordeel bevestigt (het rechtssysteem deugt niet) dan zich in de feiten te verdiepen en een beetje objectief te zijn. Onze rechtsstaat valt of staat (recht) met de eruditie van de rechtspraak. Natuurlijk worden er fouten gemaakt en is ook de rechterlijke macht regelmatig erg gemakzuchtig en slordig. Dit heeft er toe geleid dat iedereen maar een beetje links en rechts op de macht van de rechter kan gaan schieten, waarmee de betrouwbaarheid steeds meer onder druk komt te staan. Dit is een hele ongustige ontwikkeling. Dan krijg je stukjes zoals dat van Jan Mulder en kamerleden die zich hardop afvragen of de rechter wel bevoegd is een goede beslissing te nemen in een bepaalde zaak of zelfs al van te voren zeggen dat de rechter niet anders dan tot DEZE beslissing te komen. Dit is een hele zieke en slechte ontwikkeling, maar ik zou ook niet weten hoe die te keren, hoor! De negatieve bruller die zogenaamd de vinger op de zere plek weet te leggen, mensen niet uit laat praten en hele volksgroepen over een kam scheert en beledigt, krijgt meer bijval en aandacht dan iemand die overeegt, zich op de hoogte stelt, naar een ander luistert en de zaak van meerdere kanten probeert te zien. Jammer, maar helaas.

  10. a bos schreef:

    In Amerika kennen ze een wetsartikel statutory rape voor zulke gevallen. Seks met een minderjarige, en zeker met een gehandicapte minderjarige is in vrijwel alle culturen not done.

  11. gerben schreef:

    Wat heerlijk om eens een stukje te lezen van iemand die niet met de hysterische massa meeloopt, maar zich beroept op feiten, redelijkheid en vakkundigheid..
    het is zo verschrikkelijk jammer dat we in een land leven waar 80% van de mensen daadwerkelijk meent verstand te hebben van zo’n beetje alles, maar in werkelijkheid nog te dom zijn om hun eigen schoenveters te strikken…
    hulde

  12. rechtbankverslaggever schreef:

    @bos: dat klopt op zich wel, maar dat is hier niet waar het om gaat.

    In dit geval heeft justitie niet gekozen voor verkrachting of de ‘normale’ variant van ontucht omdat de vrouw waarschijnlijk vrijwillig seks heeft gehad met de man. De enige manier om dan nog tot een veroordeling te komen is via de vaststelling dat ze niet in staat was om haar wil te bepalen.

    En dat was ze wel.

    Let wel: de leeftijd van 16 jaar valt onder het maatschappelijke begrip minderjarig, maar juridisch is seks met een 16-jarige niet verboden!

  13. Leila schreef:

    Los van het bericht en de omstandigheden vind ik het wel strafbaar dat de buschauffeur het met een minderjarig 14 jarig meisje heeft aangelegd en verder ging. De telegraaf de boel verdraait maar in dat facet wel gelijk. Je vertelt niet welke stoornis de man heeft en of deze stoornis geestelijk is. Hij was een buschauffeur dat maakt hem ouder dan 18 jaar en hij was capabel om een bus te rijden? Was haar jonge leeftijd geen reden genoeg dat zij wellicht minder vrije wil had dan de man.Dat het een vrijwillige relatie is, maar is dat aangetoond?
    Er moet toch een reden zijn geweest waarom ze aangifte heeft gedaan. Dat lees ik niet in jouw artikel. De indruk wordt gewekt dat een relatie zuur is geworden. Mensen worden ook verkracht binnen relaties dat is geen onbekend fenomeen en dat kan in dit geval ook zo zijn geweest.Dus als ze nee had gezegd dan was het een verkrachting en nu heeft ze dat niet gezegd en gaat hij vrij uit. Ik snap dat de telegraaf het opklopt maar dit geval klopt ook niet.

  14. jeangenie schreef:

    @verslaggever… Het enige wat ik lees in jouw verhaal is de hekel die je hebt aan de Telegraaf. Het is wat Leila zegt, jouw verhaal rammelt aan alle kanten en er is hier wel degelijk sprake van een strafbaar feit. En inderdaad de Telegraaf klopt het op en de andere kranten maken er allemaal melding van.
    De onkunde waar jij de Telegraaf van beschuldigt heb jij zelf ook.

  15. baasbraal schreef:

    @jeangenie…. Als de scheidsrechter bij voetbal een beslissing maakt, moet je ook niet zeuren als je het er niet mee eens bent. Het enige wat die verslaggever doet is uitleggen wat de rechter er over heeft gezegd en erover heeft beslist en waarom. En verder legt hij -terecht- de vinger op de zere plek. De Telegraaf heeft onvolledige en zelfs gewoon foute informatie gegeven. Dat is een feit. Dat is niet iets waar je het niet of wel mee eens kan zijn: dat is een feit. Dàt stelt de journalist aan de kaak. De journalist geeft zelf niet zijn mening of hij het met de rechter eens is, maar hij geeft zijn mening over hoe kwalijk het is dat een krant dit soort dingen doet.

  16. Mas schreef:

    @jeangenie. Dat hekel hebben aan de rottigste krant van Nederland zal wel meevallen. Indirect is de Telegraaf( TMG) eigenaar van het DVHN. De krant waar Chris voor werkt.

    In iedere bedrijfstak is er een gebrek aan kwaliteit.Winst maken en de aandeelhouders tevreden stellen daar draait het allemaal om. Bedrijven die wel kwaliteit leveren, worden opgekocht en nemen deel aan de massa.
    Vroeger was kennis en kunde een must, nu is het bijzaak.

  17. rechtbankverslaggever schreef:

    Van verkrachting is sprake als het slachtoffer met geweld wordt gedwongen. Er moet dus sprake zijn van dwang. Dat lijkt hier niet het geval te zijn. Ook de machtspositie speelt hier geen rol.

  18. rechtbankverslaggever schreef:

    Een relatie aangaan met een 14-jarige is in Nederland niet strafbaar. Net zomin als seks met een 16-jarige strafbaar is.

    Van een vrouw van zestien nemen wij in Nederland niet automatisch aan dat ze niet in staat is om haar wil te bepalen.

    De uitspraak van de rechter klopt dus.

  19. rechtbankverslaggever schreef:

    Ik heb geen hekel aan De Telegraaf, ik vind dat ze zaken soms compleet verkeerd weergeven.

    Ik geef in deze slechts weer hoe de rechtbank over deze zaak denkt en ik betoog daarbij dat dit een juridisch correcte en ook logische beslissing is. Dat andere kranten er ook melding van maken is geen argument. Dit is waarschijnlijk een ANP-bericht en die worden nu eenmaal over alle kranten verspreid.

  20. W. B. Hulskemp schreef:

    Jahoor weer een typisch voorbeeld van het probleem van linksen in nederland. Een smeerlap verkracht een onschuldig gehandicapt meisje op brute wijze. Maar dankzij een boel moeilijke woorden van Chris Klomp komt er uiteindelijk uit dat er niks aan de hand is. Eigenlijk zouden we allemaal dagelijks een minderjarige gehandicapte moeten verkrachten. Is dat wat ze je leren op de school voor journalistiek? Verkrachtingen goedpraten?

    Ze hadden die gast levenslang moeten opsluiten, in het land van herkomst! En dan druk ik me nog mild uit…

  21. Ron schreef:

    Heer / mevrouw Hulskemp, u heeft zojuist het gelijk van Heer Klomp doeltreffend aangetoond…

  22. Huppetee schreef:

    Inderdaad Ron.
    @ W.B. Hulskemp : Chris is slechts de “boodschapper” .
    Hij kan er toch niets aan doen dat er sprake was van een brakke tenlastelegging ? De rechter kon daarom niet tot een andere uitspraak komen.
    U moet Uw ongenoegen/pijlen richten op justitie.
    Ik raad U aan het vonnis goed door te nemen. De link vind U in het artikel zelf.

  23. rechtbankverslaggever schreef:

    @huppetee: ik denk dat de tenlastelegging helemaal niet zo brak is. Onder deze omstandigheden (uitgaande van wat we nu weten) kan verkrachting nooit bewezen worden. Er is geen sprake van dwang.

    Een ontuchtvariant kan ook niet, want dan gaat het om mensen jonger dan 16.

    Wat nog wel zou kunnen: verleiding. Maar dan moet er ook een ongelijke situatie zijn en die was er volgens de rechtbank niet.

  24. Huppetee schreef:

    Wat het aspect verkrachting betreft ben ik het met je eens Chris. Maar er zou sprake zijn geweest van een sexuele (?) althans intieme relatie vanaf haar 14e jaar. Daar had justitie wat mee moeten doen, zeker in de tenlastelegging. Dat had m.i. verder moeten worden uitgediept en onderzocht. Ik denk dat er in dat geval wel een andere (lees: maatschappelijk meer aanvaardbare) uitspraak was uitgerold.

  25. rechtbankverslaggever schreef:

    @huppetee: tsja. De rechter is nu gevraagd om een uitspraak te doen mbt de leeftijd van 16 jaar. Als er sprake was van een slachtoffer van 14, dan zou er gekozen kunnen worden voor een ontuchtvariant.

    Wat maatschappelijk aanvaardbare uitspraken betreft: de vraag is wat nog aanvaardbaar is voor een maatschappij waarin zo vaak onredelijk zwart/wit wordt gedacht.

  26. Huppetee schreef:

    En zo is dat !
    Het beeld blijft toch hangen van een 14 jarig zwakbegaafd meisje dat een sexuele relatie met een volwassen man onderhield, en dat dat niet is afgestraft. Of de man zelf nou wel of geen stoornis heeft doet daarbij niet ter zake (het onderhouden van zulk soort relaties met die grote leeftijdverschillen duidt volgens mij sowieso op een flinke stoornis), maar daar kunnen wij niets aan veranderen. Ik laat het hier maar bij.
    vr.gr.

  27. rechtbankverslaggever schreef:

    Ik ben het met je eens dat dit beeld blijft hangen, maar dat komt omdat de zaak verkeerd in de media wordt weergegeven.

    De stoornis van de man kan wel degelijk een rol spelen, als er bijvoorbeeld wel een uitspraak gedaan moet worden over eventueel overwicht of ongelijke machtsverhoudingen.

  28. Huppetee schreef:

    Inderdaad wordt door de Telegraaf de zaak verkeerd weergegeven. Mensen worden op een dwaalspoor gezet.

    Daarom ook terecht dat je op die omissie van het dagblad hebt gewezen.

  29. […] Rechtspraak failliet of journalistiek? « Rechtbankverslaggever rechtbankverslaggever.wordpress.com/2009/10/01/rechtspraak-failliet-of-journalistiek – view page – cached En weer een ‘mooi’ voorbeeld van de soms desastreuze werking van de media. — From the page […]

  30. Stopkinderhex schreef:

    Chris, is het niet zo dat van verkrachting al sprake is, indien er geen toestemming tot het verrichten van seksuele handelingen gegeven is geworden?
    Seks met een bewusteloos of gedrogeerd persoon zal terdege als verkrachting aangemerkt worden. Ook neem ik aan dat seks met een verstandelijk gehandicapt persoon, die niet bij machte is aan te geven wat wel en niet gewenst is, onder deze noemer te scharen is.

  31. Stopkinderhex schreef:

    Hier sluit ik mij volledig bij aan!

  32. rechtbankverslaggever schreef:

    Nee. Verkrachting (art 242) is een ander strafbaar feit. Wat u bedoelt is art 243. Gemeenschap met een wilsonbekwame.

    Het grote verschil zit hem in het expliciet dwingende karakter. Bij een verkrachting moet het duidelijk zijn (ook voor de dader) dat het slachtoffer niet wil.

    Dat is voor art 243 (logischerwijs) niet het geval.

  33. Stopkinderhex schreef:

    Ik vraag mij in rede af, in hoeverre de stoornis van de man van invloed kan zijn op zijn handelen. Per slot is hij gerechtigd om een bus te besturen, personen te vervoeren en deel te nemen met zijn (kostbare) lading aan het verkeer.
    Dat er sprake is van zowel overwicht als een machtsverhouding, lijkt mij duidelijk. Enerzijds gezien het grote leeftijdsverschil en anderzijds gezien zijn functie in relatie tot het meisje. Het is “zijn” bus, hij bepaalt het reilen en zeilen van en in het voertuig.

  34. Stopkinderhex schreef:

    @Chris, repliek oktober 3, 2009 at 16:24.
    Dank u, u heeft gelijk in deze. “Verkrachting” is dan het populistisch woord voor het misdrijf zoals benoemd in art 243 Sr.
    Seks met een persoon onder invloed van een zogenaamde rape-drug, zal in de volksmond dan verkrachting heten, terwijl de correct juridische term “gemeenschap met een wilsonbekwame” dient te zijn.
    Zie ik dat goed?

  35. rechtbankverslaggever schreef:

    @stopkinderhex: overwicht uit machtsverhouding is hier niet aan de orde, omdat seks met een 16-jarige niet strafbaar is!

  36. rechtbankverslaggever schreef:

    Dat zie je goed. Ik denk ook dat veel mensen het woord verkrachting gebruiken, zoals veel mensen iedere gewelddadige dood een moord zullen noemen.

    Een verkrachting blijft echter een onvergelijkbaar delict omdat het een geweldsdelicht is met een duidelijke dwingende component. Iemand moet duidelijk tegen zijn/haar zin iets doen en ook duidelijk aangeven dat hij/zij dit niet wil.

    Art 243 kan worden gebruikt als het slachtoffer (om wat voor reden dan ook)niet de wil uit. Er is dan ook geen sprake van geweld in klassieke zin.

  37. kaapsgras schreef:

    Er is een grote verschil tussen straffen die rechters opleggen, en straffen die burgers rechtvaardig vinden. Echter, als burgers over de zelfde feitenkennis beschikken als rechters, dan wordt dit verschil minder. Maar het verdwijnt niet. (zie http://kaapsgras.wordpress.com/2009/09/11/oordeel-zelf/)

  38. rechtbankverslaggever schreef:

    En als burgers wat vaker een kijkje in de rechtszaal zouden nemen, dan denk ik dat het verschil nog verder af zal nemen.

  39. kaapsgras schreef:

    Mee eens. Het is makkelijk (ver)oordelen op grond van geringe dossierkennis, het wordt lastiger als je niet alleen maar rekening wilt houden met de drang tot vergelding, maar ook met de persoon van de dader, detentieschade, etc. Juryrechtspraak is wat dat betreft zo gek nog niet.

  40. Sophie Tulp schreef:

    Ik ben blij eens iets te lezen over dit geheel. Door het populistische geroep om sensatie door de media worden mensen weer terug geworpen in de schaduw. Veel misbruik slachtoffers schrikken van de roep om bloed en daders (in spe) verdwijnen verder underground met alle gevolgen van dien.
    De media denkt dat ze goed doen op deze manier en kijk cijfers binnen haal maar door deels weer te geven en halve waarheden te schrijven voeden ze de onrustige kudde die dit allemaal weer aanneemt voor hele waarheid en op heksenjacht gaat.

    Ik schrik er steeds weer van en het zorgt ervoor dat ik steeds minder vaak tv kijk en nieuws opzoek, als ik nieuws hoor waar ik meer van wil weten dan ga ik nu eerst op feiten jacht en dat is schokkend als je dan de waarheden uiteindelijk vind.

    rechtbankverslaggever dank je wel voor dit stuk!

  41. […] Vertrouwen is het sleutelwoord. Wij vertrouwen onze ouders, onze vrienden. Dit vertouwen stekt zich uit naar de Media, zij zouden onpartijdig bericht moeten geven en zij zouden hun bronnen en feiten goed moeten onderzoeken voor dat zij iets naar buiten brengen en naar de Regering, ook zij moet integer zijn, de waarheid onpartijdig naar buiten brengen en hun beleid naar dezelfde richtlijnen beoordelen voordat deze ingesteld wordt.Toch is recent gebleken we de Media toch met (m)enig korrel zout moet nemen. Zo publiceerde Radar eenmedisch “onderzoek” om te kijken hoe snel dit ‘nieuwtje’ rond zou gaan, voordat iemand de bron eens zou controleren. En stond er in een sensatiebeluste krant een beschuldigend artikel over hoe een verkrachter van een minderjarige vrijgesproken zou zijn. In Nederland! Uit de stukken van de rechtbank bleek van de vermeende verkrachting allerminst sprake was. Integendeel! […]

  42. Wat denken jullie hier van:

    Correctionele rechtbank onbevoegd in klacht tegen journalist

    De Leuvense correctionele rechtbank heeft zich woensdag onbevoegd verklaard in een zaak tegen een journalist die samen met de zaakvoerder van het persbedrijf Morse-Press gedagvaard was wegens belaging van het OCMW en de OCMW-voorzitster van Begijndijk, een gerechtsdeskundige en bedrijfsleider. De procureur had 6 maanden met uitstel gevorderd tegen de journalist en 3 maanden met uitstel tegen de zaakvoerder.

    Beiden waren aangeklaagd wegens meerdere artikels die in een gedrukte en internetversie verspreid werden via het medium Morsum Magnificat waarin het OCMW van Begijnendijk en het personeel “in een slecht daglicht” werden geplaatst. Het OCMW kloeg ook over “brieven en mails met denigrerende uitlatingen” Over de OCMW-voorzitster had de journalist geschreven dat ze een relatie had gehad met een inmiddels overleden burgemeester van Begijnendijk. De gerechtsdeskundige kreeg het verwijt dat hij was opgetreden “in een schadegeval waarvan Iverlek oorzaak was, terwijl hijzelf in dienst was van Iverlek”. De bedrijfsleider werd verweten dat hij zijn personeel in een onveilige omgeving liet werken.

    Alhoewel het Brusselse hof van beroep van de Kamer van Inbeschuldiging de zaak naar de correctionele rechtbank had doorverwezen “wegens verschillende feiten van belaging en laster” stelde de Leuvense rechter dat het hier gaat om een persmisdrijf waarvoor alleen het hof van assisen bevoegd is. “De rechtbank is niet bevoegd over feiten van laster die een persmisdrijf uitmaken en de daarmee samenhangende feiten van belaging”, aldus de rechter.

  43. SlachtofferStalking schreef:

    Iedereen in Belgie kan zich de titel van journalist aanschaffen en de grootste onzin schrijven over iemand die zo’n journalist toevallig op z’n teen getrapt heeft of toevallig ergens op straat tegengekomen is. En daar is dus weinig tegen te doen. Ze weten het en gebruiken het. Journalisten mogen blijkbaar zomaar iedereen belagen en stalken.

  44. Wapiki schreef:

    Dat geld niet alleen voor journalisten dat weet ge toch?
    IEDEREEN kan op het internet schrijven wat ze willen. Jij toch ook?
    Stalker of gestalkte dat is altijd de vraag.
    Zolang er weerwoord is, is er uitlokking, zolang er uitlokking is, is er GEEN stalking.
    Journalisten mogen NIET stalken en belagen, maar prive personen mogen dat evenmin…

  45. SlachtofferStalking schreef:

    Bloggers of internetjournalisten kunnen op het internet schrijven wat ze willen. Maar niet iedereen zomaar schrijven wat hij of zij wil. Rare redenering ‘zolang er weerwoord is, is er uitlokking’. Zoals u zelf zegt, journalisten mogen niet stalken en belagen. Toch zijn er die denken dat zij het onder het mom van journalistiek wel mogen. Niet dus. Helaas wordt er op gerechtelijk niveau blijkbaar een verschil gemaakt tussen een journalist en een privé-persoon. Een privé-persoon die belaagt of stalkt, komt voor de correctionele, een journalist die een privé-persoon belaagt of stalkt, blijkbaar niet noodzakelijk. Dat blijkt althans uit het artikel.

  46. NotAVictim schreef:

    Voor de volledigheid. Ikzelf (former SlachtofferStalking) ben geen slachtoffer (meer) van stalking maar weet wel welke enorme schade het kan aanrichten. En ken iemand die te maken kreeg met een zelfuitgeroepen journalist. Die man schreef jarenlang complete onzin en zocht iedereen in de omgeving van die persoon op om nog meer onzin te verspreiden. En natuurlijk lezers – lees betalende abonnees – naar zijn krant te lokken. Typisch bij die journalist waren redeneringen zoals hierboven ‘zolang er wederwoord, is er uitlokking’. Dat is net wat die man zei ‘ik word uitgelokt’.

    Sinds wanneer is weerwoord uitlokking? Mag men geen weerwoord geven als er complete onzin verteld wordt? Dat is dus typisch stalkers. Als je reageert op hen, geven ze zich zelf de rol van slachtoffer. Een journalist die schrijft uit zogezegde uitlokking is zowiezo al verkeerd bezig. De vraag wat was er eerst de kip of het ei moet hier zelfs niet gesteld worden. Weerwoord geeft aan dat er eerst woord was. Ik hoor de journalist al bezig voor de rechter: ‘Jamaar, het was uitlokking … de persoon over wie ik schreef, reageerde, gaf weerwoord.’ Dat is zoals iemand die terecht staat voor moord en voor de rechter zegt. ‘Jamaar, hij stoempte mij toen ik hem op straat passeerde, dan heb ik hem maar een mes tussen zijn ribben gestoken, hij heeft het uitgelokt, meneer de rechter’. En natuurlijk vergeet die man er bij te zeggen hij diegene is die de andere zag aankomen en er express tegen opgelopen is.

    Ik ken zelfs een zogezegde onafhankelijke journalist die zich laat betalen door zijn ‘klanten’. Oa door een paragnost. De paragnost kon zijn ex niet met rust laten. De paragnost nam contact op met de onderzoeksjournalist om zijn ex te onderzoeken. U raadt het al, tientallen artikels pro de paragnost en contra de ex en haar familie. Als bedankje nodigde de paragnost de voltallige redactie van die krant uit voor een etentje in een restaurant ergens in Amsterdam. Als bedankje maakte de journalist reclame voor de paragnost in zijn krantje en op de site van de paragnost. (Onderzoeks)journalisten die schrijven wat paragnosten vertellen, zich er door laten betalen en reclame maken voor paragnosten. Hoe geloofwaardige journalistiek is dit?

  47. FriendLy schreef:

    Nou, die paragnost is Saul Van Der Bijl en die journalist Erik Verbeeck van Morsum Magnificat. Ik ken het verhaal. Saul had indertijd artikels van de journalist op hyves gezet. Dat was inderdaad pro Saul en contra Lydeke en haar entourage. Puur gelul. Dit verklaart veel. Tegen beiden liepen toen klachten over stalking niet, beiden spoorden toen niet echt. Erik Verbeeck nog steeds niet zo te horen.

  48. Mat Kriz schreef:

    Zielig om Lydeke zo ten schande te zetten. Er is hier sprake van incest. Van stalking is nooit sprake geweest. Dit was een aanklacht om de autoriteiten af te leiden van de officiële gebeurtenissen. De bewijzen lagen gewoon op tafel. Er vindt tot op heden nog steeds onderzoek plaats door de recherche.

  49. erik verbeeck schreef:

    Hier staan de beste stuurlui ook aan wal. Laten jullie eerst zo flink zijn om geen “valse” namen te gebruiken. Gedurende meer dan een jaar heb ik deze zaak onderzocht en het resultaat daarvan gepubliceerd. Als hier klachten waren voor stalking, dan heb ik daar in ieder geval niets van gehoord of gezien. Ik ben formeel dat de politie van Hoogstraten de ogen gesloten heeft op het ogenblik dat zij die hadden moeten open trekken. Erik Verbeeck

  50. Casey schreef:

    Als Mr. Verbeeck op een forum zo flink zou zijn om een normale discussie aan te gaan zonder naar zijn eigen site morsum magnificat te springen waar geen wederwoord of discussie mogelijk is, dan moeten mensen geen schrik meer hebben om onder eigen naam aan discussies deel te nemen. Als Mr. Verbeeck het niet meer kan halen of ongelijk krijgt – en hij komt er achter met wie hij te maken heeft – springt hij naar zijn eigen site om de grootste onzin op te zoeken of de meest onnozele praat te verkopen over hem of haar. Ongelooflijk klein en laf.
    Het gaat soms zelfs zover dat hij dan op het forum een link naar zijn site http://www.morsum-magnificat.be/ zet en zegt dat men de rest daar maar moet lezen. Daar zet hij dan ‘zijn’ discussie, of beter gezegd zijn monoloog, verder. Op een leugen, fout of belediging meer of minder, kijkt hij niet. Gewoon effe persoonlijk uithalen op zijn eigen site omdat iemand een andere mening heeft of er durft op wijzen dat hij misschien wel fout zit, of omdat meneer op zijn teen getrapt is, effe zijn gram halen op zijn site.
    Mr. Verbeeck heeft al heel wat klachten aan zijn broek gehad wegens stalking of laster en eerroof, ook in de zaak Lydeke. De bron van dit laatste is iemand die als betrouwbaar zou moeten kunnen worden beschouwd. In tegenstelling tot wat hij beweert op zijn site, is er nog geen enkele rechtbank die hem gelijk gegeven heeft wat betreft zijn aantijgingen aan het adres van de klagers. Integendeel. Toch blijft hij vrolijk beweren dat zijn beschuldigingen waar zijn. Zijn site wordt gekenmerkt door beschuldigingen, beledigingen en veralgemeningen. Naar de honderden, duizenden zaken die goed gebeuren door instellingen of firma’s, wordt zelden of nooit gekeken. Niet zelden wordt één voorval, één bagatel uitvergroot en veralgemeend, voorzien van de nodige commentaren en insinuaties. In vele van zijn artikelen staan fouten of onjuistheden. Gelukkig veralgemeniseren we dit niet naar gans zijn site 🙂

    at Mat Kriz : Volgens Mr. Verbeeck heeft hij de zaak van Lydeke meer dan een jaar onderzocht. In geen enkele van zijn artikels had hij het over incest. Blijkbaar zelfs ‘met de bewijzen op tafel’ niet. Is het niet erg dat hij er niet in slaagde de feiten te zien en daarover te berichten in plaats van bliksemafleider te spelen in die zaak.

  51. Anymouse schreef:

    Wel wat nieuws
    heet van de pers.

    Verbeeck bijt in het stof tegen de raad van journalistiek

    Onderwerp: Uitslag van de Raad van Journalistiek en Erik Verbeeck Reageren met citaat

    De uitspraak is te vinden op de site van De Raad Van Journalistiek
    En ook op andere kranten en sites.

    mevrouw Rita Wuyts
    tegen
    de heer Erik Verbeeck, journalist

    Met een brief van 26 augustus 2008, met bijlagen, dient mevrouw Rita Wuyts klacht in tegen journalist Erik Verbeeck.
    Op 4 september 2008 heeft de ombudsman van de Raad voor de Journalistiek aan Wuyts gevraagd om de bijkomende stukken, waarnaar in haar klacht verwezen wordt, te bezorgen en heeft hij deze vervolgens samen met een kopie van de klachtbrief op 18 september 2008 verstuurd naar Verbeeck.

    Op 14 oktober 2008 hebben Verbeeck en Morse Press VOF een brief gericht naar de Raad voor de Journalistiek met de uiteenzetting van hun standpunt. Met een brief van 7 januari 2009, met bijlagen, heeft advocaat Kris Maes namens Wuyts een repliek bezorgd.

    Een kopie van deze brief met bijlagen is door de ombudsman aan Verbeeck doorgemaild op 8 januari 2009.
    Met een brief van 2 maart 2009 zijn beide partijen opgeroepen voor een hoorzitting, die vastgesteld was op 9 april 2009.
    Met een brief van 7 april 2009 heeft advocaat Eline Tritsmans namens Verbeeck een uitstel gevraagd van de hoorzitting.

    Daarop is een nieuwe datum bepaald op 2 juni 2009.
    Bij brief van 27 mei 2009 heeft dezelfde advocaat de niet ontvankelijkheid van de klacht en de onbevoegdheid van de Raad voor de Journalistiek opgeworpen.

    Op de hoorzitting van 2 juni 2009 is mevrouw Rita Wuyts in persoon verschenen, bijgestaan door de heer P. Bruynseels.
    Ook journalist Verbeeck verscheen in persoon, bijgestaan door advocaat Tritsmans en door mevrouw A. Van de Zande, zaakvoerder van Morse Press VOF. Advocaat Tritsmans heeft op de zitting nog een nota met argumenten overhandigd.

    FEITEN

    Verbeeck is journalist en hoofdredacteur van de nieuwsbrief Morsum-Magnificat, die uitgegeven wordt door Morse Press VOF en die zowel gedrukt als online voor betalende abonnees verschijnt.

    Een aantal artikelen ervan zijn ook voor iedereen op de website te raadplegen.
    In mei 2008 neemt Wuyts contact op met Verbeeck en ze vraagt hem een onderzoek te ondernemen naar een oplichting waarvan zij meent het slachtoffer te zijn.

    Verbeeck gaat hierop in en hij neemt contact met de vermeende oplichtster en met een reeks mensen in de omgeving van Wuyts.
    Ook Wuyts zelf wordt door Verbeeck geregeld gebeld en gemaild.
    Het onderzoek van Verbeeck richt zich vrij snel op de activiteiten van Wuyts zelf, die een hondenkennel heeft en jaarlijks enkele puppies verhandelt.

    In Morsum Magnificat verschijnen een hele reeks korte en langere stukken, vooral over Wuyts, die onder meer beschuldigd wordt van oplichting, van bedreigende taal en van sociale fraude.

    DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN

    Klaagster betoogt dat Verbeeck haar voortdurend lastig valt en haar op dreigende toon soms meerdere malen per dag opbelt en mailt.
    In Morsum Magnificat zijn in een jaar tijd een
    honderdtal artikelen verschenen, waarin zij wordt beschuldigd van fraude, oplichting en
    dierenmishandeling.
    Verbeeck heeft hiervoor zelfs een klacht ingediend bij de RVA, maar het
    onderzoek dat daarop is gevolgd heeft geen onregelmatigheden aan het licht gebracht.
    Klaagster noemt de handelwijze van Verbeeck een vorm van psychologische terreur en een
    ernstige schending van haar privacy.
    Verbeeck heeft ook mensen in haar omgeving
    gecontacteerd, onder wie haar veearts, om van hen negatieve informatie over haar te
    verkrijgen.
    Wuyts betwist formeel de aantijgingen en betoogt dat Verbeeck hiervoor geen
    bewijzen heeft.
    Heel de berichtgeving is onjuist, eenzijdig en ze is enkel gebaseerd op laster
    en op roddels, waarbij haar standpunt nooit aan bod is kunnen komen.
    Verbeeck en zijn advocaat betogen vooreerst de niet ontvankelijkheid van de klacht en
    vervolgens de materiële en de persoonlijke onbevoegdheid van de Raad voor de Journalistiek.
    De klacht bevat niet de naam, het adres en de vermeldingen van artikel 17 van het
    werkingsreglement van de Raad voor de Journalistiek en is evenmin ondertekend, noch
    gedagtekend.
    Verbeeck is geen erkend beroepsjournalist, is geen lid van de VVJ en is evenmin lid van de
    Vereniging van de Raad voor de Journalistiek.
    Volgens Verbeeck kunnen enkel erkende
    beroepsjournalisten en leden van de VVJ gebonden zijn door het systeem van zelfregulering
    dat met de Raad voor de Journalistiek is ingesteld.
    Verbeeck moet zich niet verantwoorden
    voor een orgaan dat niet bij wet is ingesteld en waarvan hij het onafhankelijk statuut in twijfel
    trekt.
    Het feit dat Morse Press, de uitgever van Magnum Magnificat, lid is van de UPP, en dat
    de UPP mee de Raad voor de Journalistiek heeft opgericht, verandert hieraan niets, volgens
    Verbeeck.
    Tussen klaagster en hem lopen ook gerechtelijke procedures en de klachten van Wuyts
    hebben betrekking op juridische inbreuken, zoals laster en eerroof, belaging en schending van
    de privacy en niet op beroepsethische regels.
    Overigens vraagt zij dat de Raad maatregelen
    tegen hem zou nemen waarvoor de Raad voor Journalistiek evenmin bevoegd is.
    Verbeeck is voorts van mening dat de Raad voor de Journalistiek niet onpartijdig en
    onbevooroordeeld kan oordelen.
    Bij beslissing van 19 juni 2008 heeft de Raad voor de
    Journalistiek een eerdere klacht tegen hem gegrond verklaard. Bovendien heeft de secretarisgeneraal,
    na ontvangst van de klacht van Wuyts, aan Verbeeck gevraagd om haar niet meer
    lastig te vallen en heeft hij aan klaagster de contactgegevens bezorgd van een stichting tegen
    stalking, waardoor hij blijk heeft gegeven van een vooringenomen houding.
    Indien de Raad voor de Journalistiek zich toch bevoegd zou verklaren, dan is Verbeeck van
    oordeel dat de klacht ongegrond is.
    Nadat hij door Wuyts gecontacteerd werd, heeft hij een
    onderzoek gedaan naar de feiten, heeft talrijke bronnen geraadpleegd en is tot de vaststelling
    gekomen dat klaagster zelf zich schuldig gemaakt heeft aan oplichting en mishandeling van
    honden. Klaagster heeft bovendien, bijgestaan door haar partner Bruynseels geregeld onder
    aliassen lasterlijke teksten geplaatst op diverse internetforums. Verbeeck heeft daarover
    verslag uitgebracht in Morsum Magnificat.
    Klaagster kan zich niet beroepen op een
    onrechtmatige inbreuk op haar privéleven, aangezien zij en haar partner zelf het vuur
    aanwakkerden door lasterlijke publicaties over Verbeeck te laten verschijnen.
    Verbeeck wijst
    er ook op dat hij als auteur van een column of opiniebijdrage een ruime vrijheid geniet om
    zijn mening te geven en om conclusies te trekken uit de door hem gepresenteerde feiten (Raad
    voor de Journalistiek, 9 december 2004).
    Hij is dan ook binnen de grenzen van de
    journalistieke vrijheid en de vrijheid van mening gebleven.

    BESLISSING

    1. Over de ontvankelijkheid van de klacht
    De Raad voor de Journalistiek stelt vast dat uit de originele klachtbrief de juiste identiteit van klaagster en het ogenblik waarop de klacht werd ingediend blijkt, zodat de klacht ontvankelijk is.

    2. Over de bevoegdheid van de Raad voor de Journalistiek
    Volgens de preambule van het werkingsreglement van de Raad voor de Journalistiek wil de Raad ‘…het volledige gamma van de journalistieke activiteit bestrijken, zijnde elk handelen of nalaten in de diverse fasen van het journalistieke proces.

    Naast de onmiddellijk betrokken journalist(en) kan de Raad voor de Journalistiek ook diens redactionele hiërarchie of nog andere medewerkers van het betrokken mediabedrijf in de bemiddeling of beoordeling betrekken.

    Overigens gaat het daarbij om iedereen die journalistiek actief is, ongeacht het beroepsstatuut of sociaal statuut.
    De Raad voor de Journalistiek bestrijkt ook alle informatiemedia, ongeacht of het om gedrukte, audiovisuele, elektronische of andere media gaat, en ongeacht of het om algemene dan wel gespecialiseerde media gaat.’

    Verbeeck stelt zich in al zijn contacten en publicaties systematisch voor als onderzoeksjournalist, en de publicatie ‘Morsum Magnificat’ brengt periodiek informatie over maatschappelijke gebeurtenissen, zodat ze beantwoordt aan de omschrijving van journalistiek.

    Het feit dat Verbeeck geen beroepsjournalist is en dat hij geen lid is van de journalistenvereniging VVJ, is daarbij irrelevant, zoals het evenmin zonder belang is dat de Raad voor de Journalistiek niet bij wet is opgericht.

    Overigens kan worden opgemerkt dat ‘Morsum Magnificat’ wel aangesloten is bij de UPP en dat Verbeeck zelf aangeeft lid te zijn van de journalistenvereniging VJPP, twee organisaties die de VZW Vereniging van de Raad voor de Journalistiek mee hebben opgericht.

    Verbeeck voert aan dat hij ondertussen ontslag heeft genomen uit de VJPP, maar dat ontslag dateert van na de indiening van de klacht tegen hem.

    Ook indien de feiten waarvan sprake in de klacht een juridische inbreuk zouden uitmaken, kan de Raad voor de Journalistiek die feiten beoordelen in zover ze een inbreuk uitmaken op de journalistieke beroepsethiek.
    De Raad voor de Journalistiek is dus bevoegd.

    3. Over de onafhankelijkheid en onpartijdigheid

    3.1 Het feit dat de Raad voor de Journalistiek een eerdere klacht tegen Verbeeck gegrond heeft verklaard, belet niet dat hij zich in alle onafhankelijkheid en onpartijdigheid kan uitspreken over een nieuwe klacht betreffende andere feiten.

    3.2. Het feit dat de secretaris-generaal van de Raad voor de Journalistiek onmiddellijk na de indiening van de klacht, in zijn hoedanigheid van ombudsman,
    aan klaagster inlichtingen bezorgd heeft over het bestaan van een stichting tegen stalking, en dat hij aan Verbeeck gevraagd heeft om klaagster, gelet op haar zwangere toestand, niet meer lastig te vallen, belet de Raad voor de Journalistiek niet om zich in alle onpartijdigheid en onafhankelijkheid uit te spreken over de klacht.

    Het is de taak van de secretaris-generaal om in zijn hoedanigheid van ombudsman een bemiddelende rol te spelen.
    Het komt daarentegen aan de Raad toe om zich uit te spreken over de klacht.

    4. Over de grond van de klacht

    Uit de ingediende stukken en het verloop van de feiten blijkt duidelijk dat Verbeeck zich, kort nadat hij door klaagster werd gecontacteerd in verband met een vermeende oplichting, tegen
    haar is gaan keren en dat hij haar systematisch in een reeks artikelen en korte bijdragen in ‘Morsum Magnificat’ heeft aangevallen.

    De talrijke bijdragen kunnen moeilijk anders worden beschouwd dan als een systematische campagne met persoonlijke aanvallen en beschuldigingen, waarbij klaagster persoonlijk wordt aangevallen en onder meer beschuldigd wordt van ernstige feiten, zoals diefstal, oplichting, sociale fraude en dierenmishandeling.

    Hoewel de Raad voor de Journalistiek zich niet kan uitspreken over het waarheidsgehalte van elk van die beschuldigingen, is het duidelijk dat zij eenzijdig zijn geuit zonder enige kans tot wederwoord. De eigen houding van klaagster doet hier niet ter zake.

    De talrijke opdringerige contacten, zowel telefonisch als per mail, die Verbeeck heeft gehad met klaagster zelf en met mensen in haar omgeving, komen bovendien neer op een ernstige schending van de privacy van klaagster.

    Verbeeck beroept zich ten onrechte op de grote vrijheid die hij zou genieten als auteur van een column of opiniebijdrage.
    De bijdragen die werden gepubliceerd in ‘Morsum Magnificat’ betreffen immers geen columns of opiniebijdragen, maar dienen zich aan als feitelijke berichtgeving.
    De Raad voor de Journalistiek stelt vast dat Erik Verbeeck de volgende beroepsethische inbreuken op de Code van Journalistieke beginselen heeft begaan:

    – artikel 2: de feiten moeten onpartijdig verzameld en weergegeven worden;
    – artikel 3: het onderscheid tussen de weergave van de feiten en de commentaren moet duidelijk merkbaar zijn;
    – artikel 5: de uitgevers , de hoofdredacteuren en de journalisten moeten de individuele waardigheid en privacy respecteren; zij moeten iedere ongeoorloofde inmenging in persoonlijke pijn en smart vermijden, tenzij overwegingen in verband met de persvrijheid dit noodzakelijk maken.

    Deze uitzondering is hier niet van toepassing.
    Om die redenen is de Raad voor de Journalistiek van oordeel:

    De klacht is gegrond.

    Brussel, 9 juli 2009

  52. Anymouse schreef:

    Internetjournalist Erik Verbeeck bijt in het stof tegen Raad voor de Journalistiek

    Het hof van beroep van Brussel heeft de Raad voor de Journalistiek gelijk gegeven in een dispuut met internetjournalist Eric Verbeeck.
    In zijn arrest bevestigt het hof de rol en het belang van de Raad.

    Het hof baseerde zijn arrest op het recht van vrije meningsuiting en op het belang van zelfregulering door de media.
    Internetjournalist Eric Verbeeck wou via een gerechtelijke procedure verhinderen dat de Raad voor de Journalistiek een uitspraak zou publiceren over een klacht die tegen hem was ingediend.

    Verbeeck runt de website Morsum-Magnificat.be,
    waarop hij geregeld lokaal en regionaal nieuws publiceert.Advertentie
    Verbeeck vond dat de Raad zich niet mocht uitspreken over de klacht omdat hij geen beroepsjournalist en geen lid van de Vlaamse Vereniging van Journalisten (VVJ) is, omdat de Raad niet bij wet is opgericht en omdat de die zou optreden als een tuchtorgaan.

    Het hof van beroep legt die argumenten echter naast zich neer en stelt dat de Raad voor de Journalistiek wel degelijk het recht heeft om zijn mening te geven over het journalistieke werk van Verbeeck.
    Het hof verwijst daarvoor naar de Raad van Europa die herhaaldelijk heeft gepleit voor zelfregulering in de journalistiek.

    Het wijst daarnaast op de taak van de Raad voor de Journalistiek om de journalistieke beroepsethiek te behartigen en te verdedigen en beroepsethische richtlijnen te formuleren voor de journalistieke praktijk.

    De Raad geeft op een gemotiveerde wijze zijn mening over journalistiek handelen en journalistieke producten en dat is zijn goed recht, luidt het woensdag in een persbericht van de Raad.
    Het hof van beroep ziet dan ook geen reden om het recht op vrije meningsuiting van de Raad voor de Journalistiek in te perken.

    Hier zijn dus geen uitleg niet meer nodig,
    alles is duidelijk.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: