Achteruit redeneren

 

Strafrecht is altijd achteruitrijden. En dat kan soms best gevaarlijk zijn.

Op een dag in januari 2010 belt Kasem M. (62) uit het Groningse Siddeburen een bezoekje van zijn zwager af. Het komt even niet zo goed uit. Een onschuldig ogend telefoontje. Een handeling zoals zovele handelingen.

Het bewuste telefoontje kan Kasem echter duur komen te staan. Hij zit inmiddels ruim drie maanden achter slot en grendel op verdenking van moord/doodslag op zijn eigen vrouw (36).

Eind januari 2010 verdween ze van de radar. Man en kind bleven achter. Sinds die dag is taal noch teken van haar vernomen. Geen sms’je. Geen mailtje. Geen rooie cent van haar bankrekening. Spoorloos.

Kasem ontkent. Justitie meent echter dat het inmiddels tegen hem verzamelde bewijs nadrukkelijk een bepaalde richting op wijst. Zijn advocaat ziet dat anders. Hij stelt dat op het oog hele normale zaken pas verdacht worden als je er nadrukkelijk en met een bepaalde intentie naar op zoek gaat.

En dat is een interessant gegeven.

Het is iets dat je veel vaker tegenkomt in het strafrecht. Is iets verdacht omdat de kale feiten objectiveerbaar verdacht zijn of is iets verdacht omdat wij op voorhand al op zoek gaan naar de bevestiging van onze ergste vermoedens?

Volgens justitie is Kasem schuldig. Omdat hij de dag van de verdwijning geen bezoek wilde hebben, bijvoorbeeld. En omdat hij rond die dag geld van haar bankrekening wilde halen. En wat te denken van het bloedspoor in het huis? Haar bloed. En dan is er nog het dna-bewijs op een poetslap in een openbare prullenbak. En een ruzie waar getuigen over spreken.

Allemaal verdacht in het licht van een raadselachtige verdwijning. Maar wat als je het bewijs objectief weegt?

Wie bij mij thuis onderzoek doet, ontdekt overal dna. Van mij. Van mijn vriendin. Van de kinderen. Er zal ongetwijfeld ergens een opgedroogde bloeddruppel te vinden zijn. Ik ben geen handige klusser.

Daar komt bij dat ik de afgelopen weken een aantal afspraken heb afgezegd. Omdat ik geen tijd had of gewoon geen zin. Ik zeg wel eens dat ik mijn kinderen soms het liefst achter het behang plak. En er zullen best mensen op het internet of in de stamkroeg te vinden zijn die mij een rare snuiter vinden. De buren zullen getuigen dat er in ons huis wel eens een ruzie te horen is.

Wat dat betreft lijk ik wel wat op Kasem. Ware het niet dat mijn vriendin niet spoorloos is.

De kans bestaat dat Kasem inderdaad iets te maken heeft met de raadselachtige verdwijning van zijn vrouw.

Het recente verleden heeft echter geleerd dat de combinatie kansberekening en rechtspraak hele opmerkelijke gevolgen kan hebben.

Misschien dat u na het lezen van dit verhaal zult zeggen: wat een onzin. Er ligt bewijs. Objectief onderzoek volgt.

Eind mei 1987 vond een verontruste moeder in Oude Pekela een bloedvlek in de onderbroek van haar 4-jarige zoontje. De huisarts opperde dat de jongen wellicht slachtoffer is geworden van ontucht. Even later duikt in de geruchtenstroom het woord ‘clown’ op. In de zomer van ’87 marcheren de ontuchtige clowns maandenlang door de landelijke krantenkolommen. Verontruste en door de geruchten opgehitste ouders sturen uiteindelijk 52 kinderen naar het ziekenhuis voor onderzoek.

Zonder enkel resultaat.

Het gerucht werd de norm en niet de kale feiten.

7 thoughts on “Achteruit redeneren

  1. Pingback: Tweets that mention Achteruit redeneren « Rechtbankverslaggever -- Topsy.com

  2. Wat deze vermissing wel bijzonder maakt is dat de man de vermissing pas laat heeft gemeld en zich beroept op zijn zwijgrecht. Dat zie je bij “gewone” vermissingen niet zoveel.

  3. @Jaap

    Tegenwoordig kun je beter je mond dicht houden daar alles wat je zegt ook tegen je gebruikt wordt.

    Alleen het feit al dat je bijvoorbeeld niet op een afspraak kunt komen maakt je al verdacht. Te triest voor woorden zoals zoveel argumenten vanuit de mond van het Openbaar Ministerie.

    Neem nou de vuurwerkramp in Enschede.
    De zoveelste in een rijtje idioterie waarbij twee ex-rechercheurs het opnamen voor Andre de Vries. Als zij niets hadden gezegd had die jongen gewoon opgesloten geworden.

  4. Hier lijken alle ingredienten aanwezig voor een kokervisie.
    Niet dat de verdachte daarom bij voorbaat onschuldig is, maar de bewijsvoering roept teveel twijfels op.
    De tegenwoordige fixatie op DNA sporen als zgn. sluitend bewijs maakt het er naar mijn idee niet beter op.

  5. @john: dat is onzin. Een telefoongesprek is een kaal feit, evenals de vondst van een bloedspoor. Wat volgt is de juiste interpretatie van dat feit. Kaal feit plus weloverwogen interpretatie = bewijs.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s