Het meisje met de pony

Ineens stond ze daar.

Het meisje met de pony.

Midden op de drukke straat. Fiets aan de hand. Pony naast de fiets.

Nog niet zo lang geleden fietste ze met pony en al keurig over de straat. Zadel op de bagagedrager.

Op de een of andere manier was het zadel een eigen leven gaan leiden. Nu lag het onding op de grond. Nogal onnozel. En in de weg.

Het meisje was net langs de dikke witte streep gefietst. Voor haar op het asfalt stond nogal prominent het getal 30. Ze stond hinderlijk in de weg. Met paard en al.

Achter haar stopte een auto. Knipperlicht nog uit. De bestuurder was niet van plan een poot uit te steken.

De pony stond stil. Het meisje aarzelde. Waar moest ze heen?

Het zadel moest terug. De fiets op de standaard. De pony in bedwang. Allemaal handelingen die niet zomaar ineens en zonder hulp uitvoerbaar bleken.

En ik dacht ineens.

Misschien is dit wel waarom het niet werkt.

De automobilist die geen zin heeft om te helpen. Omdat hij of zij verder moet. Naar huis. Of naar het werk. Of naar iets wat ontzettend belangrijk is.

Ik zag het gebeuren. Het aarzelende meisje. Het zadel. Midden op straat. De wachtende automobilist.

En ik fietste door. Druk. Kind achterop. Zware boodschappentas.

Op weg naar iets van belang.

3 Responses to Het meisje met de pony

  1. Henk schreef:

    Dé reden waarom mensen niet doen wat ze zeggen (te willen).

    ‘Het komt even niet uit.’

    Maar inderdaad: komt het ècht niet uit?

    Of toch wel als je er wat meer over nadenkt?

  2. ZijalleenisZij schreef:

    Geen excuus…….. iemand helpen moet, hoe dan ook.

  3. Henk schreef:

    @ ZijalleenisZij:

    Het is leuk om iets te roepen.
    Maar DOE je het ook?
    OOK als het je even niet uitkomt en een ander het ‘netzogoed’ kan doen?

    Je bent me iets te heftig met je ‘geen excuus’ .
    Net alsof jij je nooit hoeft te verexcuseren en jij je bijgevolg altijd hebt ingedekt.
    Want die twee gaan samen. Niet verexcuseren kun je slechts als je je ingedekt waant.

    Je geroep is me nèt iets te stoer.
    Ik geloof je niet.
    Als ik wordt aangereden dan verwacht ik geen hulp van je.
    Want je hebt DAN vast wèl een excuus om niet te helpen.

    Je bent een doorfietser.

    En ga mij vooral niet zèggen wat IK moet.

    Geef het voorbeeld maar.

    Géven en niet enkel zeggen hè.

    (Een kind doet niet wat je zègt, een kind doet wat je dóet. En zó leren we van elkaar.)

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: