Het oordeel

Ze hadden best vrienden kunnen zijn. Koen en David. Samen in de kroeg. Lekker op vakantie. Uren praten over het leven. Over geld verdienen en mooie huizen. Over het geluk dat op zeker je deel zal zijn als je er maar hard genoeg voor werkt.

Maar Koen kent David niet en andersom is dat net zo.

Ze zijn allebei dertig jaar. Maar daar blijft het wel bij.

David is groot geworden zonder ouders. Ze waren er wel, maar alleen fysiek.

Heel fysiek.

Voor David was dat normaal. Zijn moeder altijd bang. Panisch. Zijn vader altijd agressief. Woedend. Het leven van David bestond uit overleven en dat is nooit meer anders geworden. Iedere dag opnieuw proberen om iemand te worden. Zonder het te zijn.

Geen voorbeeld. Geen vertrouwen. Geen basis.

De 30-jarige David heeft geen contact meer met zijn ouders. Hij is volgens de kalender volwassen. Moet het nu zelf doen. Maar faalt op alle punten. In zijn hoofd ontbreekt wat hem groot had moeten maken. Hij vecht tegen de chaos met zijn eigen medicijnen. Gram na gram.

De medicijnen zijn duur. En dat maakt van David een misdadiger.

Koen is dol op zijn ouders. Ze zijn er altijd voor hem geweest. Toen hij voor het eerst naar school ging. Naar zwemles. Naar de brugklas. En later de universiteit. Waar Koen ook ging. Hij wist dat hij hun steun had. Onvoorwaardelijk.

De 30-jarige Koen is volwassen. Hij weet wat hij wil. En hij krijgt wat hij wil. Bij problemen valt hij terug op dat wat hem groot heeft gemaakt.

Een basis. Vertrouwen. Kom maar op met die wereld.

Ze hadden vrienden kunnen zijn. Zij aan zij. Maar Koen begrijpt niets van David. Waarom David doet wat hij doet. Waarom hij faalt. Waarom hij zijn leven vergooit.

Koen snapt niet waarom David geen verantwoordelijkheid neemt. Waarom hij niet ziet dat hij toch echt zelf wat van zijn leven moet maken. Zelf aan de slag moet met de slingers.

Hij ergert zich. Aan het gedrag van David. Aan de overlast en de schade.

En dus schrijft Koen brieven naar de krant. En reageert hij op fora op het internet. Omdat Koen er klaar mee is. Hij is het zat.

Koen wil dat mensen als David worden opgesloten. Om Koen en de maatschappij te beschermen tegen lieden die gewoon niet willen deugen.

Want laten we eerlijk zijn.

Als Koen het kan maken in het leven, waarom David dan niet?

One Response to Het oordeel

  1. Nicolette schreef:

    Mensen zijn kortzichtig omdat alles subjectief is. We leven in een maatschappij waarbij je gemaakt en geboren wordt om te oordelen. Het voelt stiekem goed de ander de schuld te geven, zelfs van zaken waar je niks mee van dien hebt. Ons menselijk ego laat het niet toe om onzelfzuchtig te zijn en niet zo snel te oordelen.
    Niets is wat het lijkt.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: