De regels van ons

Dit verhaal gaat niet over misdaad of de rechtspraak.

Maar over ons.

Ik keek laatst naar de indrukwekkende documentaire ‘De regels van Matthijs’. Een film waarin we even het leven van een man volgen die zwaar gebukt gaat onder zijn autisme.

Of beter gezegd: zwaar gebukt gaat onder de maatschappij waarin hij leeft. Een samenleving die hem niet begrijpt. Allerlei regels oplegt waar hij niet aan kan voldoen.

Het loopt niet goed af met Matthijs. Zijn einde komt in de vorm van een korte voicemail van iemand die zich zijn lot nog wel aantrekt.

‘Matthijs heeft het gedaan’

Het einde van de film was zwaar indrukwekkend en raakte mij persoonlijk. Twee van mijn beste vrienden zitten in de psychiatrie. Al jaren. En ze dragen geen witte jassen.

Wat voor mij lang bleef hangen was de op het oog grote eenzaamheid van Matthijs. Voor hem geen hordes vrienden die de deur plat vallen. Geen nachtjes in de kroeg of lange avonden met een goed glas wijn.

Misschien wilde Matthijs dat ook wel niet. Zou kunnen. Maar het deed me wel denken aan de levens van de mensen die ik goed ken.

Ze gaan het grootste deel van hun leven alleen door het leven. Er zijn niet zo gek veel mensen die zich bekommeren om mensen die anders zijn. Onvoorspelbaar. Met gekke gedachten die ineens opborrelen. Met levens die soms keihard worden onderbroken omdat het gewoon helemaal niet meer gaat.

Omdat de maatschappij buiten te snel gaat. Te veel wil. Te veel eist. Of simpel veel te veel lawaai maakt.

En natuurlijk. Ze verstoppen zichzelf. Dat ook. Zijn niet zo makkelijk benaderbaar. Staan niet zomaar gezellig bij je op de stoep. Laten soms maanden niets van zich horen.

Maar er is ook een andere kant.

Ze bezitten een enorme denkkracht. Kijken anders naar de zaken. Halen je met een paar raak geplaatste zinnen uit onze collectieve gehoorzaamheidspsychose. Ze laten je even naar je eigen leven kijken.

Je kunt uren met ze praten over onderwerpen die de kroeg nooit halen. Lachen om volstrekt bizarre humor. Ze gaan diep in hun emotie. Positief en negatief.

Ooit volgde ik met een van hen dezelfde opleiding. Met klasgenoten uit die tijd heb ik nog steeds contact.

Maar zij niet meer met hem.

5 Responses to De regels van ons

  1. Anoniem schreef:

    Ja..zeg ik tegen iedereen die “anders” is, want hoe bewonderingswaardig is het dat ze zichzelf zijn…onbedoeld…ik kan mij niet altijd voegen in een denkwereld die zo bijzonder is, hoe hard is de wereld voor velen, ik ken er net als jij genoeg…we leven in een maatschappij waarin we vast zitten in een keurslijf van regels en “doe eens normaal”
    Ben echt geraakt door je woorden, mooi!

  2. PAS Nederland schreef:

    Dank je wel voor de aandacht die je besteedt aan een best wel groot probleem. Ik wou dat meer mensen dat deden.

  3. Nanko Kiel schreef:

    Goed geschreven Chris. Elk woord is raak en zou ons tot nadenken moeten stemmen.

  4. Cleo schreef:

    Wat je omschrijft is precies wat ik dacht toen ik de film zag. Het was zo rauw het leven van iemand die de wereld niet ziet zoals de meeste het zien. Het raakte mij diep dat de eenzaamheid zo ver reikt dat alleen de woning het heelal was geworden en dat zelfs dat heelal hem door regels werd ontnomen. De hulpverlening schiet te kort, de aandacht voor mensen die het moeilijk hebben is er niet. Zijn enige uitweg was zelfdoding. De regels komen steeds meer onze huiskamers in. Zo lang we ons aan de regels houden en vooral consumeren en belasting betalen is er niets aan de hand. Zodra we niet in de kaders functioneren wordt het een ander verhaal. Zonder pardon sta je dan op straat. En kan er voor je worden besloten hoe je moet leven. Ik vond het en bijzonder mens die veel te bieden had maar door onbegrip ten onder is gegaan. Het is moeilijk te begrijpen hoe iemand zo opgesloten kan zitten in zijn eigen wereld en daar zo eenzaam door wordt. Ik vond matthijs een mooi mens, een gevoelig mens die deze samenleving niet kon begrijpen en ik vraag me af of hij nou wat mankeerde of dat er met de mensen die het wel begrijpen wat mis is. Is het niet zo dat wij gevangen zitten in het web der regels en daar zonder dat we daar veel over nadenken of ons eens laten horen stomweg in mee gaan?

  5. Hilde schreef:

    Ik heb van zeer dichtbij meegemaakt hoe harteloos de omgeving/buitenstaanders/maatschappij omgaat met – vaak zeer getalenteerde – buitenbeentjes. In een tijd waarin Britt, Barbie en Willem H. de norm lijken te worden, de hype waarachter media, die beter zouden moeten weten, achteraan hollen, is het een geschenk dat jij op gezette tijden aandacht vraagt voor wat wezenlijk is. Je bent een – zeer getalenteerde en integere uitzondering. Je kiest niet de gemakkelijke weg Chris. Dank daarvoor.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: