Zit je dan

Zit je dan.

Op nog geen vier meter van de slonzige man die zich vandaag moet verantwoorden bij de rechter.

Omdat jij aangifte deed.

Omdat je het niet meer trok. Omdat je door zijn daad in therapie moest. Je verhuurder hebt weten over te halen een andere woning te regelen. Ver van hem vandaan.

Adres onbekend.

Weg van de man die je ineens ogenschijnlijk vanuit het niets aanviel. Gewoon in een winkel ergens in het winkelcentrum.

Daar stond je dan. Te kijken naar wat je zou willen kopen. En ineens was daar die klap. Op je achterhoofd.

Verward liep je naar huis. En je hoofd beef malen. Over alles. Het verleden. De toekomst. Hoe het allemaal verder moet. Met hem. Zonder hem.

Je neemt een advocaat in de arm. Geld moet je hebben. Van hem. Omdat therapie geld kost en hij verantwoordelijk is.

Je hoort een jaar later de zwaar aan drugs verslaafde verdachte zeggen dat hij om vergiffenis heeft gevraagd, maar het niet heeft gekregen. Je hoort hem vertellen dat hij niet de enige is die schuld heeft. Je schudt je hoofd in treurnis als je verneemt dat hij een schadevergoeding niet ziet zitten.

En je druipt af als de rechter besluit die vergoeding ook niet toe te kennen.

Samen met je advocaat ga je even buiten de rechtszaal op een stoel zitten.

Ik zie je zitten. Je bent op. En ik vraag me af.

Denk je na alles nog steeds:

‘Het blijft toch je kind?’

4 thoughts on “Zit je dan

  1. Voor ouders is het zoals ik mijn zou voorstellen ontzettend moeilijk
    Te weten dat je zoon of dochter iets vreselijks heeft gedaan.
    En dan toch straf verdient
    Denk toch dat ze stiekem inderdaad denken het is toch je kind
    Hoe moeilijk het ook te bevatten is. Lijkt mij tenminste

    Of het moet zo erg zijn moord. ? Ja zou het niet weten
    Ben zelf moeder maar meiden nog klein gelukkig
    zou me dan kunnen voorstellen dat je afstand gaat creeren
    Maar het blijft toch je kind 🙂

  2. Weer een prachtig verhaal! Mis je elke dag op Twitter, maar gelukkig hebben we je blog nog!
    Met veel waardering, Hartelijke groet,
    Els Collignon

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s