Fleur

Fleur,

Ik ken je niet. En ik zal je ook nooit meer leren kennen.

Dinsdagochtend in alle vroegte besloot jij dat het genoeg was. Je gooide jezelf voor de ogen van je schoolgenootjes voor de voortrazende trein. Het pesten zat.

Door die wanhoopsactie bracht je onze levens even bij elkaar.

Ik heb met je schoolgenootjes gesproken. Aangebeld bij je ouders. Ze zijn er kapot van.

Ik heb gesproken met de vrouw die je lange tijd onder haar hoede nam. We hebben gezocht naar je foto. En gevonden. Ik heb uren op de plek gestaan waar je uiteindelijk stierf.

Omdat journalisten nu eenmaal iedere dag proberen de wereld te begrijpen. Zelfs dat wat op het oog onbegrijpelijk lijkt.

We hebben elkaar nooit ontmoet. En achteraf is dat jammer. Omdat ik je iets had willen vertellen.

Dat ik misschien wel een heel klein beetje weet hoe je je voelt. Dat ik je wanhoop van dichtbij heb meegemaakt. En dat ik zelf het punt ook eens heb bereikt waarop het er allemaal niet meer toe deed.

Ik had je willen vertellen dat het leven nooit hetzelfde blijft. Dat er dingen veranderen. Dat je misschien over een jaar wel een lieve vriend zou hebben getroffen. Iemand die je wel dagelijks liet weten hoe mooi je eigenlijk was.

Dat je misschien in de toekomst wel leuke collega’s zou hebben gekregen. Die zouden hebben gezegd dat je goed bent in je werk.

En dat de mensen aan wie ik je foto heb laten zien helemaal niet begrijpen dat ze je allemaal pesten om je uiterlijk.

Dat had ik je willen vertellen.

Maar misschien had het wel niets uitgemaakt. Misschien hebben heel veel mensen in je omgeving dat wel tegen je gezegd. En gaat het uiteindelijk helemaal niet om hoe mensen over je denken.

Maar hoe je over jezelf denkt.

Dat had ik allemaal willen zeggen. Maar het doet er niet meer toe. Het is nu te laat.

Te laat om nog heel hard te schreeuwen dat het leven godverdomme niet hoort te stoppen op je vijftiende.

En dat me dat raakt.

101 thoughts on “Fleur

  1. IJzersterk!!! Rip Fleur, dit was ZO niet nodig!! Ik hoop maar dat mensen (lees kinderen en hun ouders) hier een les uit trekken.

  2. Wat prachtig geschreven. Tranen van in mijn ogen.
    En dat je schrijft dat het vooral uitmaakt hoe je over jezelf denkt, is zo waar.

  3. Ik lees dit, ben geraakt en vraag me af wat ik in mijn gedrag kan veranderen. Om de mensen waar ik invloed op heb dit te laten beseffen.
    Misschien helpt het onder de aandacht brengen van jouw stuk al, Chris, dank!

  4. mooi geschreven
    Kippevel
    Weet niet wat ik erop moet zeggen
    Mijn dochter gaat volgend jaar naar de middelbare
    Heb met haar gesproken van als je word gepest zeg het alsjeblieft want zelfdoding lijkt uitweg maar lost niks op.
    Maar ja ze pubert dus zegt jajaaaa

    Moeilijk

  5. je alleen voelen. elke dag weer naar die school moet. je bang bent en je je altijd onveilig voelt. dat je wapenen wilt maar hoe. en dat die pesters zelf denk ik niet erg gelukkig zijn anders doe je zulke dingen niet, zeg je zulke dingen niet om iemand, beetje bij beetje, kapot te maken. met woorden en/of met daden. en dat doet er op het laatst niet eens meer toe. …

  6. Jeugd van tegenwoordig …….jullie staan in het leven om te leren ?? Er zijn de laatste tijd teveel jongeren uit het leven gestapt nav gepest en bespot te zijn. Wanneer is het genoeg ?? Jullie hebben het antwoord !!

  7. Niets aan toe te voegen. Geweldig geschreven. Met brok in keel gelezen en met tranen in de ogen. Geweldig en zo waar Chris!

  8. Raak aan de ene kant van het veld, maar we aan de andere kant van het veld ook vooral de pesters verantwoordelijk stellen voor hun gedrag. Er ligt hier een taak voor school en voor ouders. Ook ik spreek uit ervaring, helaas. Laten we praten over wat we fijn vinden aan anderen, niet wat er verbeterd moet worden aan anderen. Laten we stimuleren wat kinderen goed doen, en niet de aandacht vestigen op wat ze fout doen. En laten we onze kinderen leren dat zij zelf verantwoordelijkheid moeten dragen voor wat zij zeggen, doen en laten.

  9. Tranen over mijn wangen. Als moeder raakt dit me heel diep. Ben vroeger zelf gepest met mijn naam, maar heb nooit een seconde bedacht dat ik er een eind aan had willen maken. Soms vraag ik me serieus af of alle aandacht in de media voor zelfmoord door jongeren, de stap om er een eind aan te maken kleiner maakt. Maar dit is zo mooi geschreven. Respect.

  10. Game changer! Dat een heleboel gepesten hier kracht uit mogen putten, want uitspreken helpt. Mooi en, ja, traantjes hier!

  11. Tranen over mijn wangen. Jezelf goed vinden zoals je bent…..een groot goed en helaas niet iedereen ontdekt dit, heeft de kans dit te ontdekken.

  12. Mooi geschreven, te mooi, dat is goed want het raakt. Ook mij…. Ik denk/voel/weet! echter dat het niet klopt, het maakt namelijk niets uit wat jij wil of zou zeggen. Ik ken Fleur niet en haar situatie ook niet, maar ik ken pesten. je wordt iedere dag een klein beetje afgebroken in de periode dat je zou moeten leren hoe het leven werkt, je leert dus feitelijk dat het leven zo is, daar is die periode voor, je wordt gevormd. Onder normale omstandigheden wordt je gevormd voor je hele leven maar die luxe heb je niet als je gepest wordt. Wat ik ook nog wil zeggen is dat het helemaal niets uitmaakt wat er in de toekomst wel of niet beter of fijner wordt of waarom je wel of niet gepest wordt. de beste vergelijking die ik kan vinden is een glas onder een lopende kraan, als het glas vol is stroomt het over, op het moment van overstromen maakt het niet uit dat er misschien ooit iemand uit gaat drinken, dan is het te laat.
    Ik besef dat ik geen oplossingen heb, nog niet eens voor mezelf en dat is a20 jaar en langer geleden maar ik hoop vooral dat ik iets een klein beetje duidelijker heb kunnen maken voor mensen die nooit in die afgrond hebben moeten kijken.
    ik ben blij dat er de laatste tijd veel meer aandacht is voor of eigenlijk tegen pesten, maar ben natuurlijk net als iedereen erg droevig om de reden hiervoor.
    Verder wil ik als laatste zeggen dat ik juist erg geroerd ben door de reactie van Saskia Steur, ik denk dat vooral het tweede deel van Saskia’s reactie doel treft. Dank je wel Saskia voor je inzicht.

  13. Ik ben één van die mensen die het slachtoffer van pesten nog tot het moment van bevrijding in de ogen mag kijken. Over de reden van iemands ultieme daad moet je niet te veel nadenken. Je kunt er achteraf niets meer aan veranderen. Maar als de reden pesten is, dan kunnen we wel proberen mensen die op het punt staan hun leven te beëindigen, ervan te overtuigen dat een tweede, derde, of zelfs een vierde kans mogelijk is.

    Het vervelende is dat ik er geen woord over mag zeggen. Dit stukje tekst is voor mij al levensgevaarlijk. Contact met de media leidt tot ontslag op staande voet. Zelfdoding past niet bij ons merk, hoewel iedereen die twee met elkaar in verband brengt. Branding en imago gaan ver boven mensenlevens. Dat heeft de treinbotsing op 21 april toch wel bewezen.

    Door niets te zeggen houd ik een vicieuze cirkel in stand. Ik weet het, maar ik word zelf ook gepest. Want wat is intimidatie anders dan pesten? Gelukkig ben ik noch bij de dood van Tim, noch bij de dood van Fleur betrokken geraakt, maar de volgende kan voor mij zijn. Dan kan ik zeggen dat ik op z’n minst geprobeerd heb zaken als pesten en zelfdoding bespreekbaar te maken, maar het zijn woorden die niemand zal horen. Op die ene journalist in de rechtszaal na…

  14. En daar zit je dan een stuk te lezen waarvan je denkt ….. komt mijn dochter ook een keer zo in het nieuws ….. ze lijkt nu sterker maar 2 jaar geleden (was toen 7) kwam ze thuis met de mededeling ‘ik heb geen leuk leven meer’ 7JAAR! Oorzaak pesten, school doet iets maar weet ook niet precies wat de juiste oplossing is. De pesters, ……… ja die hebben het thuis niet zo goed dus we begrijpen waarom ze dit gedrag vertonen. Zijn we niet te tolerant naar veroorzakers van problemen? Het kan toch niet zo zijn dat we alleen maar rekening moeten houden met de rotte appels in onze omgeving. Al schrijvend steeds meer frustratie, want het raakt me die, ik wil niet dat mijn kind, of wel kind dan ook, reden is voor het schrijven van een stukje in de krant/blog omdat ze door pesten geen uitweg meer weet. Ik ben bang dat als het idee is geboren er geen weg terug meer is, zo’n puber het gewoon doet, ook omdat het een puber is. M’n verhaal word onzamenhangend excuus daarvoor, maar je begrijpt vast dat de gebeurtenis en jou stuk vele mensen raakt.

  15. even slikken, mijn zoon heeft drie jaar op een school gezeten waar vooral een knulletje hem het leven ondragelijk heeft gemaakt. Van weersomstuit ging hij in de aanval in plaats van zich laten treiteren.
    Het voorgenoemde knulletje kwam uit een gerenomeerd gezin dus mocht hij dit. Ook mijn zoon heeft wel eens tegen me gezegd”ik wou dat ik maar dood was” NU een half jaar in een andere woonplaats naar school en van pesten of gepest worden is geen sprake meer.
    Hij heeft donderdag in de klas ook over het incident in staphorst gepraat.
    De schrijver geeft prachtig aan wat een velen zouden willen doen voor deze groep kinderen.

  16. Ik zal vaakgenoeg over plekken heendenderen waar mensen hun leven voor de trein zijn verloren. Gisteren nog tussen Helmond en Deurne. Zo zal ik ook nog vaak over de plek van Fleur heen denderen en net als al die anderen, zou zij mij niks gezegd hebben. Ik ben maar een treinreiziger immers.

    Zij zou mij niks gezegd hebben als ik dit stukje niet had gelezen, als ik niet had geweten dat ik in jou schoenen had kunnen staan en haar ook van alles had willen vertellen, over hoe het net als bij jou ook goed kan aflopen. Zij zou voor mij niets meer dan de melding ‘aanrijding met een persoon’ zijn geweest, of een nieuwsbericht.

    Dit stukje doet er toe. Waarvoor dank.

  17. Reblogged this on Poezenbeest and commented:
    Hoe een ‘aanrijding met een persoon’ toch kan aangrijpen. Denk dat ik de wens van Chris Klomp wel herken, het willen vertellen dat er zonneschijn komt na onweer.

  18. Opgeven is nooit de juiste oplossing…wat jammer. Hier huilt mijn hart van. Ik wens iedereen in haar omgeving sterke en dat ze dan ook niet voor niets is gestorven.

    Moeder…

  19. heel mooi geschreven en wat is nl tocht een naar land met pesten er wordt gepest maar de jeugt is ook verpest opvoeding van ouders is ver te zoeken van de pestertjes .

  20. Goed verwoord; triest dat het niet te voorkomen lijkt dat mensen in onze maatschappij zich zo hopeloos voelen dat ze niet meer willen ervaren wat de toekomst brengt # de maatschappij dat zijn wij

  21. Pingback: Dat een gebeurtenis en een blog daarover je raken…. | Tinovk's Blog

  22. Wat super geschreven. Laat dit n les zijn voor iedereen, zoiets mag NOOIT meer gebeuren.

  23. Ik was “sterk” genoeg om boven het Pesten te gaan staan maar het blijft je je hele leven bepalen.Je kunt je zo negatief voelen ,durft niet voor je zelf op te komen omdat je bang bent dat anderen je daar weer op gaan “pakken”.Ben nu 45 ,lijk van de buitenkant heel sterk maar van binnen knaagt het nog steeds………….Ik kan me voorstellen dat je soms geen uitweg meer ziet.Iemand kan je dan 100x vertellen hoe goed,mooi en bijzonder je bent maar dat komt niet binnen want daar heb je je voor afgesloten ,je bent te kwetsbaar.
    De oorzaak moet aangepakt worden en dat is heel moeilijk want dat is vaak een publiek geheim…….

  24. Ik vind het heel goed van Fleur dat ze het VOOR DE OGEN van haar klasgenootjes heeft gedaan! Dan zien die tenminste de consequentie van hun gepest. En ik hoop dat ze het hier nog heel lang moeilijk mee zullen hebben.

  25. Lieve Chris, je hebt een mooi stukje geschreven. Iedereen is wel eens gepest in het leven. Dat is pijnlijk vooral omdat het op een leeftijd gebeurd dat je nog niet weet wat er allemaal speelt in de wereld, dat je nog te jong bent om bepaalde dingen te verwerken. Pesten kan je je hele leven op bepaalde momenten achternazitten. Het is afschuwelijk dat Fleur uiteindelijk voor deze oplossing heeft gekozen. Laat het een begin van het einde van het pesten op school zijn. Rust zacht lieve Fleur, sterkte voor het achtergebleven gezin en haar vriendinnen en vriendjes. Overheid en scholen, KOM IN ACTIE!!

  26. @Roy Rutten en @Joy:
    Jullie hebben zeer goed de gevolgen van pesten omschreven. Het laat blijvende schade na, die je nooit meer of slechts gedeeltelijk kwijtraakt.

    Wat Chris schrijft over misschien had je over een jaar wel een vriend ontmoet die je had verteld hoe mooi je bent, misschien had je wel collega’s gekregen die zouden zeggen hoe goed je je werk doet: sommige gepesten zijn zo beschadigd dat ze niet eens meer een relatie kunnen / durven aangaan. Sommigen zijn zo beschadigd, dat ze complimenten niet eens meer kunt laten binnenkomen. Die zijn zo bang om weer buitengesloten te worden of te falen, dat werken niet lukt. Dat het enige wat je nog doet, is je afzonderen en jezelf beschermen tegen de in jouw ogen zo onveilige wereld. Ik weet er alles van.

    Chris, bedankt voor je stuk. Een dag later krijg ik er weer kippenvel van.

  27. Mensen die zijn gepest, w.o. Ikzelf ondergaan deze ellende heel verschillend. Je kan alles wat wordt gezegd en gedaan ondergaan, zonder je er tegen te verzetten. Je gaat je dan steeds depressiever voelen. Je kan ook heel veel doen om het pesten te stoppen en je er tegen te verzetten en het pesten meer zien als een probleem van de pestenden zelf. Daar wordt je mentaal harder van. I.d.d. denk er aan dat pesten niet eeuwig hoeft te duren. Vaak stopt het een keer.

    Het lijkt steeds meer navolging te krijgen, om voordat men zelfmoord pleegt op o.a. Social media een boodschap af te geven dat je gepest werd. Na de zoveelste keer dat dit gebeurt schenken mensen er dan ook geen aandacht meer aan. Zelfmoord is zo zonde van je leven en het lost niets op. Wat je achterlaat is veel verdriet en een eeuwig schuldgevoel bij degenen die je gepest hadden. Zo’n daad hadden zelfs je grootste vijanden je niet toegewenst.

  28. Herkenning …. Weten hoe het voelt om zo gepest te worden…. Weten dat er veel veranderen kan door de jaren…..maar ook dat je het nooit vergeet…

    RIP meis…

    Voor familie en vrienden heel veel sterkte

  29. Mooi verwoord, dank je Chris! Hoop dat veel mensen het lezen en dat het pesten aangepakt wordt!

  30. Die komt inderdaad binnen. Mooie, heldere woorden. Dank hiervoor. Wat me ook zeker raakt is dat er zo ongelofelijk veel mensen slachtoffer zijn of zijn geweest van pesten. Waarom in godsnaam is hier niet heel lang geleden al iets mee gedaan ? Pesten is volgens mij niet van gisteren. Dit bestaat al zo lang. Waarom wachten tot er zoveel leed is ? Of is dat te simpel gedacht ?

  31. Met tranen in de ogen gelezen.
    Waarom worden pesters niet gestraft. Maak er een wet van!!!!

  32. Enorm geraakt.. Tranen in m’n ogen, dikke keel en pijn in m’n buik… Zo triest. Arme meid…

  33. Wat ontzettend mooi geschreven! Ik kende het meisje wel, maar heb hetzelfde gevoel…

  34. Mijn reactie via Twitter http://www.youtube.com/watch?v=mTa8U0Wa0q8

    @Onssnoep_winkel Het 15jarige meisje dat zelfmoord pleegde #Fleur zit me echt dwars. we moeten kinderen beschermen #rt

    ten eerste bedankt aan Chris dat je dit schreef.

    Ik heb een boodschap, en ik heb dit al heel vaak gezegd, en ik blijf het zeggen.
    Wij zijn als ouders en volwassenen verplicht , aan alle kinderen, aan onze kinderen en aan onszelf om precies te weten wat onze kinderen denken, doen, laten, weten, nalaten, zeggen, voelen en willen.

    Als we dat niet doen laten we ze in de steek, en hebben ze geen hulp. Kinderen die pesten en kinderen die worden gepest zijn niet in staat om de gevolgen van de dingen die ze doen en overkomen onder ogen te zien, of de gevolgen ervan te beseffen.
    Waarom zijn er zoveel kinderen ontspoord en aan hun lot overgelaten? Eenzaam? Drank? Drugs? Misdadig? Maar ook, vernietigend bezig tegenover hun leeftijdsgenootjes? Ze zijn niet bij machte om de aandacht te krijgen die ze moeten hebben. En ze kunnen de gevoelens die ze hebben niet aan, en hebben geen idee hoe ze met de gevoelens van zichzelf en een ander moeten omgaan.

    dus zijn de ouders en de volwassenen om hen heen de verplichte rolmodellen, voorbeeldfuncties, en we moeten bij alle kinderen betrokken zijn. Doordat we misdadige en pestende kinderen om onze eigen kinderen heen hebben gaan we praten over “verwijderen”en “isoleren”, maar we moeten ze juist weer met duidelijkheid, ouderlijk gezag en vandaaruit straf, normale regels en normaal gedrag laten beseffen dat wat ze doen anderen kapotmaakt, zonder dat ze het miscchien beseffen en weten.

    We moeten onze kinderen, alle kinderen beschermen tegen ons, tegen de wereld en , tegen zichzelf en de invloeden die hen kwetsbaar en kapotmaken. Ook als die invloeden van andere kinderen komen, moeten we die kinderen ook beschermen tegen precies die invloeden die hen beschadigen, kapotmaken en beinvloeden. Van huis uit! En wat je uitdraagt, hoe je een kind de dingen leert, draagt ze voor altijd met zich mee. Vertel ze dat ze lief moeten zijn voor anderen, en voor zichzelf. Dan zullen uw kinderen wanneer anderen ze pijn doen sterker zijn. En andere kinderen die pesten en daarin de sterkste willen zijn, andere kinderen niet meer zo ver krijgen als Fleur, die het niet meer aankon.

  35. Mooi, maar op het eind …. Jammer van die vloek! Denk je nou echt dat dat je verhaal er beter van wordt? En dat het troost biedt voor hen die achterbleven?

  36. Respect!!!! Wat een ontzettend sterke tekst en wat jammer dat iedereen dit kan delen behalve fleur…..

  37. mooi!
    Laat dit voor degenen zijn die er nog wel zijn, die je nog wel kunt ontmoeten. Ga je ook naar hen opzoek? Helaas zul je iemand niet kunnen veranderen. Er zijn sterke en zwakke zielen, en alles er tussenin. Wie denkt dat de wereld maar maakbaar is gelooft in illusies. De zwakkeren trekken natuurlijk aan het kortste eind. De sterkeren zullen regeren, vaak ook omdat ze weinig tot geen empathie kennen.
    Hoeveel van jullie kijken neer op mensen die niet mee kunnen komen in de maatschappij, op hen die nu volwassen zijn en geen volwaardig leven hebben op kunnen bouwen omdat het er nooit in heeft gezeten, zelfs niet de kracht hadden voortijdig een eind aan hun leven te maken zodat de maatschappij geen last meer van ze heeft. Heet dat ook geen pesten?
    Jonge mensen zijn nog mooi en vol verwachting en het lijkt zo jammer, persoonlijk is dat ook waar. Toch, bedenk dan dat elke zwakke de sterkste was in zijn daad. Het taboe op zelfmoord moet verdwijnen. Dan zullen meer jonge mensen het redden en sterk volwassen worden. De zwakke jong volwassene moet het recht en de keuze hebben om te gaan, ter versterking van de maatschappij.

    In gedachten Fleur

  38. Een dikke traan rolt over mijn wang.. je hebt me geraakt. Mooi en sterk geschreven. Tnx

  39. Heel ontroerend!!! Maar helaas gebeurd het niet alleen op school of op je werk, maar ook in huiselijke en familiekring. Ja zelfs door hen waar je het meest van houd. Soms onbewust met kleine dingen (die je zo weer vergeet). Maar ook bewust keer op keer, zo zelfs, dat het diepe inpakt heeft op de rest van je leven. Dit is mijn eigen ervaring! Misschien heb ik ooit zelf ook wel iemand beschadigd of gekwetst, dan vraag ik, WIL JE HET MIJ ALSJEBLIEFD VERGEVEN? DIT WAS NOOIT MIJN BEDOELING!

  40. @ CHRIS KLOMP: Mooi dat je Jaap begrijpt en toegeeft dat het vaak met schelden en vloeken begint, mijn respect!
    Zelf ben ik ook gelovig en schrok ook even van je vloek, al kan ik je onmacht heel goed begrijpen!
    Mijn moeder zei vaak schelden doet geen zeer, FOUT, schelden doet vaak heel erg zeer!
    En….. inderdaad, daar begint het meestal mee.

  41. Ik mis nog een aanvulling … Het houdt niet op na school. Het gebeurt daarna in verschillende gedaanten en vormen op werk, thuis, in familieverband. Mensen worden gepasseerd op hun werk, ontslagen om die andere persoon juist de persoon is waar de ander zo leuk mee kan ‘pesten’. Ben je homo, allochtoon, pedo (of juist niet, maar word je hiervan beschuldigd?), het lijkt alsof het ‘recht om te pesten’ gelijk staat aan de discussie ‘vrijheid van meningsuiting’. De excessen blijven groeien.

  42. Ja meisje, ik ben 64 en ben ook regelmatig gepest en thuis werd ik ook vaak vernederd. Daar heb ik na zo’n 55 jaar af en toe nog last van, helemaal als ik dit soort dingen hoor/lees. Het is echt niet iets van deze tijd, het komt nu alleen door de media meer aan het licht en dat is goed, alleen zo kunnen we een vuist maken tegen het pesten. Maar lieverd, geloof mij er komen echt andere tijden. Ik ben inmiddels ruim 25 jaar met mijn 2e man (voor mij de liefste die er bestaat) gelukkig getrouwd. We zijn 4 handen op 1 buik en heel gelukkig met onze dieren (2 honden en 5 katten).

  43. Herkenbaar Marjo,
    Mijn thuissituatie werkte ook niet mee helaas
    maar door alles wat je meemaakt wordt je steeds sterker, dus dan kom je der wel…
    De ene keer gaat het makkelijker als de andere keer…
    Ik weet dat ik er wel kom…

  44. Ik word er stil van. Mooi verwoord.
    Dikke tranen rollen over mijn wangen.

    Wanneer is het genoeg? Genoeg is genoeg !!!

  45. Wat een ontroerend bericht, wat heb je je prachtig uitgedrukt. Helaas heb je Fleur niet gesproken, maar ik hoop dat je hiermee wel anderen weet te bereiken. Want dat mensen zoals Fleur hun leven beëindigen door de wreedheid van zulke onmensen, dat zou niet moeten. Zo treurig….

  46. als iemand gepest word moeten ze gewoon hulp aan iemand vragen ook al kennen ze mekaar niet , Peter Aerts werd ook heel erg gepest op school dat weet niemand en hij kwam naar mij toe om te vragen of ik hem kon helpen en ik kon hem toen niet eens en ik vroeg wie dat waren en toevallig kwamen ze aanlopen en ik heb het meteen opgelost en hij is daarna nooit meer gepest ( anders hadden ze klappen gehad van mij ) en kijk hem nou ! wereld kampioen , DUS NOOIT ZOMAAR EEN EINDE AAN JE LEVEN MAKEN ER IS ALTIJD WEL IEMAND DIE JOU HELPT

  47. alleen nou doet hij net of hij mij niet kent die peter en dat voelt aan als een mes in mijn rug maarja ik ben toch trots op mijn zelf dat ik hem geholpen heb ( peter bedankt ) gr mehmet uit best

  48. Niet alleen een super mooi verhaal en ook hartbrekend! Gewoon sneu dat het zo moet lopen.

    Maar ook 1000x sterkte aan de treinconducteur die dit heeft mee moeten maken, en aan allen die het hebben meegemaakt.

    Mvg Safa

  49. Sterkte Meester en sterkte HC en alle collega`s die dit hebben meegemaakt.
    oud medewerker NS

  50. Dit is precies de reden waarom ik mij over mijn ijdelheid heen heb gezet. En mijn oude dagboek van de tijd dat ik werd gepest heb overgetypt en heb gepubliceerd. Ik had haar vooral willen zeggen: je bent niet de enige. En : straks heb je het leven waarvan je altijd hebt gedroomd. Waarom was er niemand die haar dat vertelde?!

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s