‘Ze zwaaide nog met haar handje’

Op 25 april 2012 sta ik voor een huis in een wijk in Assen. De politie is binnen bezig met onderzoek. Op de commode in de kinderkamer ligt het ontzielde lichaam van een veertien maanden oude baby.

Ik praat met wijkbewoners die heel erg boos zijn. Op de moeder. Op de hulpverlening. Op het drama in hun eigen straat.

Voor mij als verslaggever begint het verhaal altijd te laat. Voor de mensen waar het over gaat, niet. Dit is het trieste verhaal van het onderwerp van een van mijn verhalen.

,,Ik voelde me die dag onrustig. De spanning in mijn hoofd ondraaglijk. Ik heb de gordijnen gesloten en ben op de bank gaan liggen om tot rust te komen. Toen pakte ik een kussen en ben ik naar haar kamer gelopen. Ik had geen gedachten meer. Was leeg. Ik zag haar liggen in haar wieg, met haar knuffels naast haar slapende hoofd. In haar slaap zwaaide ze even met haar handje. Ik dacht nog: ‘vergeef me. Dit is niet wat mamma wil. Maar ik kan je niet meer beschermen’.

Ik drukte het kussen op haar gezicht. Ze werd wakker, maar ik durfde het kussen niet weg te halen. Bang dat ze me zou zien.”

De moeder van baby Elizabeth gaat dan op haar liggen. Ze voelt hoe haar eigen vlees en bloed nog wat schokkende bewegingen maakt. Dan is het helemaal stil. Even later haalt ze het levenloze lichaampje uit het wiegje. Verschoont haar luier en trekt haar nieuwe kleertjes aan. ,,Ik wilde dat ze er mooi uit zou zien.”

Om half drie loopt ze het politiebureau binnen met een huiveringwekkende mededeling:

‘Ik heb een uur geleden mijn kind verstikt’

Hulpverleners vinden Eizabeth op de commode in haar eigen kamertje. Ze is nog warm, maar reanimeren haalt niets meer uit. Om elf minuten over drie wordt ze officieel dood verklaard. De sectie op haar lichaam levert geen aanwijzingen op voor seksueel misbruik.

De dood van de baby is een triest sluitstuk van jaren leed.

Van een man die eerst heel erg aardig en lief leek, maar later haar leven naar eigen zeggen vreselijk op zijn kop zou zetten. Een man die ze uiteindelijk uit haar leven joeg.

Tot ze hoorde dat hij een klein kind zou hebben misbruikt.

Toen begon de spanning. Het vreselijke gevoel om haar kind bij hem achter te laten in het kader van de omgangsregeling.

Het gevoel kreeg pas een gezicht toen ze op een slechte dag in de ogen van Elizabeth keek.

De verkramping zag bij het verschonen. De angst in haar gezichtje. De beentjes die niet meer wilden wijken voor een nieuwe luier. De wens om nooit meer op de commode verschoond te worden.

Anderhalve maand probeerde ze het. Staand verschonen. Maar de spanning bleef. Het onvermogen om met de situatie om te gaan. De hulpverlening die louter meende dat ze haar eigen verleden op het heden stapelde. Haar eigen ervaringen met seksueel misbruik. Hoezo projecteerde ze haar eigen verleden op het heden?

Tot 25 april. De dag waarop Elizabeth nooit meer seksueel misbruikt kon worden.

De dag dat ze stierf onder de handen en het lichaam van haar eigen moeder.

20 thoughts on “‘Ze zwaaide nog met haar handje’

  1. Stille tranen. En, misschien ongepast, en zucht van opluchting voor Elizabeth. Vrij van alles…

  2. bedankt chris voor de andere kant van het verhaal, wat vreselijk triest arme elisabeth en vooral arme moeder, eis 10 jaar maar ze heeft levenslang waar was de hulpverlening en de vader mag die zo door? het misbruik moet toch bij sectie zichtbaar geweest zijn?

  3. Je stukje strookt niet echt met de eis van Officier van Justitie: 10 jaar cel, zonder TBS. Kan je dat uitleggen? Of ben je halverwege de zitting vertrokken voor de vrijdagmiddagborrel?

  4. Uit onderzoek is gebleken dat de vader GEEN seksueel misbruik heeft begaan en ook niet daarvan verdacht of veroordeeld is. WEL dat de moeder ernstig getraumatiseerd is door vroeger seksueel misbruik en daardoor angstig is voor herhaling van zoiets bij haar dochtertje. ZIJ heeft namelijk haar vriend hiervan beschuldigd, maar dit bleek niet op feiten gestoeld. Voor de vader is dit onverteerbaar. Hij is zijn dochter kwijt en wordt ook nog eens beschuldigd van het misbruiken van zijn kind. Ik vind dat de verslaggever van dit stukje beter de feiten had moeten checken, dan had dit nl niet op internet gestaan, met alle gevolgen van dien. Zoiets gaat een eigen leven leiden en beschadigt mensen onnodig. Ik ken overigens alle betrokkenen persoonlijk en daarom trek ik mij dit ook aan. En al kende ik de mensen niet, zorgvuldigheid in dit soort zaken is geen overbodige luxe. Dit is voor alle betrokkenen al moeilijk genoeg.

  5. Het is jammer dat in je verslag danniet vermeld is dat deze beschuldiging aan het adres van vader onderzocht is en niet op waarheid berust. Want verhalen in de media en op internet gaan snel een eigen leven leiden helaas. Mensen nemen aan dat dat waar is als jij dat in zo’n stukje schrijft. Ik zou er als verslaggever wel een onderschrift bijzetten om je te distantiëren van deze uitlatingen of op z’n minst e.e.a. relativeren.

  6. Pingback: Ze zwaaide nog met haar handje. | Rhinosniffer

  7. Het is echt om te huilen. Deze wereld. Als de moeder de waarheid spreekt. Het kan echt zomaar waarheid zijn. En natuurlijk zullen er medestanders van vader zijn,díe zeggen dat ze liegt.( psychiatrisch ) voor ge k verklaart worden. De maatschappij is gek en recht vind leugenaars. Maar:EEN ding is zeker.Als Elisabeth wel sexueel misbruikt is heeft haar moeder haar een lijdensweg bespaart. WHO KNOWS ?.?.. dank reporter

  8. Seksueel misbruik is afgrijselijk om mee te maken. In mijn leven heeft dit plaatsgevonden tussen mijn 3e en 14e jaar. Met heel diepgaande en ingrijpende gevolgen. Maar om nou te zeggen dat ik in die fase vermoord had moeten worden om me verder lijden te besparen? Dat is wel heel cru gezegd in sommige reacties.
    Ik denk ook niet dat de schrijver van dit blog dit bedoelt.
    Wel is mijn leven bij tijd en wijle loodzwaar geweest en heb ik pas adequate hulpverlening gezocht en gekregen toen ik zelf al volwassen was,. Nog steeds (inmiddels 43 jr) heb ik elke week een hulpverleningsgesprek.nodig (zelf betalen he, want we bezuinigen flink in de zorg)
    Maar ik ben dolgelukkig dat ik overleefd heb en kan nu leven ipv overleven. Samen met mijn gezin. (man en twee prachtig dochters).

  9. Als slachtoffer en vooral ook als moeder van slachtoffer doet dit mijn moeder hart breken. Dat je als moeder geen andere uitweg meer ziet dan het leven afbreken van je meisje omdat je haar wilt beschermen.. Gelukkig heb ik andere manieren gevonden om mijn lieve dochter te beschermen. Met als uiteindelijke resultaat dat wij samen van ons seksueel misbruik ervaringen onze missie hebben gemaakt.
    We hebben een FB pagina opgericht “pratenoverseksueelmisbruik” en we zetten ons in om het Taboe rondom seksueel misbruik te doorbreken. Want wij zijn van mening dat dit heel hard nodig is. Hoe meer mensen over dit onderwerp durven te gaan praten hoe minder kans de daders uiteindelijk zullen gaan krijgen. Zover zijn we uiteraard nog lang niet.. maar we willen graag een begin hiermee maken. Sta je achter onze missie, zoek ons dan op FB op en deel onze missie!

    En Chris, diep respect voor jou.. dat je al dit leed, dat je ongetwijfeld ook mee naar huis neemt, met de wereld deelt door er zo confronterend en eerlijk over te schrijven!

    PrakijkManipura/ FB: Pratenoverseksueelmisbruik
    Angelic

  10. Tot 25 april. De dag waarop Elizabeth nooit meer seksueel misbruikt kon worden. Op zijn minst geef je richting d.m.v een dergelijke zin, ook al is het geschreven van uit moeder bezien.

    Je zal de vader maar zijn en niet schuldig zijn aan het gesuggereerde. En dan verwijt jij geen stijl stemmings makerij enz.
    , schaam je Chris!.

  11. @anoniem: ik schets de wereld van de moeder in deze. Dit is – hoe pijnlijk ook – het motief achter de moord. Haar motief. Ik heb overigens contact met de vader. Die is niet boos. Hij begrijpt dat het haar verhaal is.

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s