Niets mis met censuur PowNed

Burgemeester Annemarie Jorritsma kreeg het flink voor de kiezen toen ze onlangs PowNed weigerde bij een persconferentie. Zelfs de journalistenbond NVJ klom vol verontwaardiging in de pen.

Ik snap dat niet.

Ik ga hier niet beweren dat je een raketgeleerde moet zijn om journalist te worden. Maar het is wel een vak. En een bepaalde verantwoordelijkheid zou niet misstaan.

De verantwoordelijkheid bijvoorbeeld om je goed voor te bereiden. Te weten waar het om gaat. Om onbevangen en neutraal op zoek te gaan naar een soort van waarheid. En die te vinden door vragen te stellen die in ieder geval ergens nog over een onderwerp van belang gaan.

Binnen die wankele regels mag je best een klootzak zijn. Vileine vragen stellen. Tot het gaatje gaan. Je moet rare dingen doen om daar een persconferentieverbod voor te krijgen.

De populistische actiezender PowNed heeft geen enkele interesse in wat voor een waarheid dan ook. PowNed wil vermakelijke sturende televisie maken waarbij de kijker kan genieten van de afgang van een ander. De vragen zijn in de regel louter in een grappig sausje verpakte vooroordelen die in sneltreinvaart op het slachtoffer worden afgevuurd.

‘Ze komen er zeker weer met een werkstrafje vanaf, is het niet?’

De tactiek van PowNed werkt omdat wij mensen dol zijn op het leed van een ander. Ook als dat leed louter bedoeld is voor reclamegelden.

Maar met journalistiek heeft het niets te maken.

PowNed is de man in het restaurant die met zijn handen eet, de drank van de tafel naast hem jat en met een zak vol bestek zonder te betalen de tent wil verlaten.

En dan gaat klagen dat hij niet langer welkom is in het restaurant.

Het is vooral de hypocrisie die mij mateloos stoort. Dezelfde hypocrisie die er bij het lelijke broertje GeenStijl voor zorgt dat geweld wel/niet/wel/niet/wel/niet kan al naar gelang de dader wel/niet/wel/niet in ons eigen beperkte denkkader past.

PowNed wil op papier niets te maken hebben met journalistiek. Een van GeenStijl overgenomen tactiek.

‘Wij horen nergens bij en hoeven ons dus ook niet aan de regels te houden’

Ik vind dat prima. We leven in een vrij land.

Maar als je de verplichtingen niet wil, dan moet je ook niet gaan piepen over je rechten.

37 thoughts on “Niets mis met censuur PowNed

  1. Ik loop niet met ‘m weg, maar deze keer ben ik het helemaal met Chris Klomp eens. Als hufterigheid in de journalistiek de gewoonste zaak van de wereld is, welk voorbeeld geven we dan?
    (Gedeeld op Facebook.)

  2. Ben het eens met de kwalificaties van het journalistieke gehalte van bepaalde PowNews-producties. Maar het bij voorbaat weren van beoefenaars van het betreffende journalistieke genre gaat te ver. Ik kan me wel voorstellen dat journalisten worden teruggefloten als zij vervallen in intimiderend of stalkend gedrag. Neem Castricum die Plasterk telkens omhelst. Ook assertieve, kritische, hondsbrutale, onorthodoxe journalisten moeten de ruimte krijgen. Net als journalisten die zich niet of nauwelijks voorbereiden en geen coherente kijk op hun vak hebben. Maar zonder te vervallen in fatsoensrakkerij of gedweep met autoriteiten, moet je vaststellen dat er grenzen zijn. De huidige ontwikkelingen bewijzen dat die grenzen moeten worden bewaakt, hoe jammer dat ook is. Het grote belang van vrije journalistiek brengt met zich mee dat het bewaken van de grenzen niet vooraf kan gebeuren.

  3. @Gerard,
    Volgens mij kun je die grens makkelijk trekken,…
    daar waar bij de aanwezigheid van een journalist die aanwezigheid meer sensatie gehalte krijgt dan het event wat hij/zij bezoekt.
    Dat heeft namelijk niets meer met verslaggeving te maken.
    En die grens, daar gaat pownews duidelijk over heen.
    De deur voor zijn neus is een iets beschaafdere oplossing dan een vuist tussen zijn ogen.
    Laten we dus beschaafd blijven.

  4. @jgmopdenkamp
    Dat vind ik een heel vage definitie. Daarom is de grens niet te trekken, als je dat al zou willen doen.
    Een vuist tussen de ogen lijkt mij ook niks. Wegsturen bij verregaand wangedrag zou een optie zijn, zo nodig met inzet van beveiligers. Autoriteiten die hier te snel gebruik van maken, zetten zichzelf te kijk.
    Het bij voorbaat weigeren van journalisten bevredigt misschien het rechtvaardigheidsgevoel van sommigen. Maar de nadelen zijn te groot. Het belang van een vrije pers overstijgt het genot van een fijn gevoel.

  5. @Gerard,
    Nergens heb ik beweerd dat die grens haarscherp is. We leven niet in een zwart/wit wereld, maar laten we als je blief oog houden voor de pracht van grijstinten.
    Wat ik heb willen aangeven is dat een journalist die voor verslaggeving komt aan de andere kant van de grens staat dan iemand die daar zelf belangrijker komt zijn dan het onderwerp, en dat ventileert door een gebrek aan fatsoen.

  6. ls je iemand fysiek belaagt zoals is gebeurd door Danny dan ga je een grens over als journalist en wel heel ver ook. Dit is op geen enkele manier te verdedigen, het is hinderlijk stalken en belagen geen journalistiek.

  7. Zoals altijd loopt het in de opiniering mis als er gegeneraliseerd wordt. Pownews heeft zijn zwakke momenten, bijvoorbeeld als Rutger Castricum grenzen overschrijdt omwille van het overschrijden van grenzen. Dat is puberaal gedrag en hoort niet thuis in de journalistiek. Op de beste momenten brengt Powned door zijn onorthodoxe gedrag de boel ook in beweging, daar waar die al te lang is vastgeroest. Powned liet zien dat Ella Vogelaar niet geschikt was voor het ministersambt, was een luis in de pels van de PVV en laat regelmatig (op zijn zachtst gezegd) zien dat politie en justitie de tijdgeest niet helemaal goed begrijpen en laks reageren daar waar ferm optreden verreist is. Het is een adekwaat wapen tegen de Haagse coterie, het onderonsje van journalisten en politici, waarin veel verborgen blijft. Powned beet zich (terecht) vast in de bende van Eindhoven, zette stevige druk op politie en justitie om adekwaat te reageren en brengt een nieuw middel in de strijd tegen asociale elementen die de samenleving onleefbaar maken: maak ze tot bekende Nederlanders waardoor de ruimte om in herhaling te vervallen tot een minimum wordt beperkt. Powned vervult dus wel degelijk een goede, vernieuwende, journalistieke functie met maatschappelijke betekenis. Hoe groot die maatschappelijke betekenis precies is, zullen we pas over een paar jaar weten. Daar waar geexperimenteerd wordt, ontploffen soms explosieve mengseltjes in het gezicht. Op dat punt valt Powned te bekritiseren en zou Dominique Weesie wat sterker moeten sturen. Met hun Geen Stijl-trucjes draagt de omroep bij aan de verloedering, waar de club tegelijkertijd zo tegen te keer gaat. Ze hebben daar een hekel aan moraliseren, maar het zijn zelf natuurlijk de grootste dominees die er rond lopen. Maar om nu al vast te stellen dat er op Powned terecht censuur (nb!) wordt toegepast, getuigt van angst. Overigens als ethisch handelen als uitgangspunt wordt genomen, zou ook De Telegraaf al snel in de gevarenzone komen.
    Ton Verlind

  8. Helemaal eens. Ik was stom verbaasd door het gejank van de NVJ. De term journalist is al ver uitgehold (‘sportjournalist’, ‘roddeljournalist’) en dan ga je deze grappenmakers beschermen. Geen sneller ondergang.

    Dit ongenoegen begon bij mij toen een staatssecretaris door iemand met een microfoon op een kinderboerderij achterna werd gezeten. O, O wat dom van haar – luidde toen het commentaar. Arme Cohen had hier ook geen reactie op.

    Een microfoon is geen reden voor respect

  9. Ton Verlind: wat een onzin. Journalisten dienen nieuws te verslaan en niet daders te achtervolgen en voor rechter en beul te gaan spelen met als gevolg dat Belgie de daders niet eens meer uitlevert omdat ze dit geen rechtsgang vinden en ze hebben nog gelijk ook. Je bereikt dus precies het tegenovergestelde. En je ziet al de fatale gevolgen vorige week heef det politie beelden van onschuldige mensen vrijgegeven. Dit gaat nog een keer helemaal fout. En wat de Telegraaf betreft heb je gelijk.

  10. We hebben hier te maken met een orde- en beveiligingsprobleem. Een journalist die een minister omarmt, moet niet raar opkijken als hij door beveiliging en politie tegen de grond wordt gewerkt en in de cel gezet. En een journalist die een minister blijft achtervolgen en lastigvallen nadat ze heeft gezegd hem niet te willen spreken, moet ook fysiek worden gestopt. Ook al toont dit huftergedrag zo leuk aan dat een minister geen sociaal genie is. Maar dit soort uitwassen mag er niet toe leiden dat autoriteiten het zich kunnen veroorloven journalisten die hen niet bevallen bij voorbaat te isoleren.

  11. We leven in een vrij land, daar hoort bij dat er anderen zijn die niet jou mening delen. Dat maakt vrijheid. De vrijheid om dingen te vinden of te beweren die niet stroken met jou gedachtengang.

    Het moment dat je censuur accepteert (om wat voor reden dan ook) ben je zelf al schromelijk over de grens.

  12. Ton Verlind kletst wel een beetje. Powned liet niet zien dat Ella Vogelaar niet geschikt was voor het ministerambt, Powned liet alleen zien dat Ella Vogelaar niet om kan gaan met journalisten als Castricum. Over haar “Vogelaar” wijken hoor je zelfs af-en-toe goede dingen.
    Bovendien zetten ze geen druk op justitie, ze spelen voor rechtertje en dat is uitholling van de rechtsstaat en zeer gevaarlijk.
    Het allerbelangrijkste argument voor Powned zou kunnen zijn dat ze een nieuwe journalistiek vorm zoeken. Dat is natuurlijk altijd erg goed, creativiteit is nodig bij iedere beroepsgroep. Maar dan moet die vorm niet vernieuwen om te schokken of te entertainen maar de kwaliteit van de journalistiek op een hoger plan brengen. Eerlijk gezegd zie ik dat bij Powned niet gebeuren. En dat is het echte probleem van de bemoeienis van de NVJ met deze kwestie: de impliciete erkenning dat Powned journalistiek bedrijft.

  13. Een erg gevaarlijk artikel dit. Het goedpraten van het buitensluiten van mensen van de pers omdat hun methode, stijl of wat dan ook je niet aanstaat is het begin van een hellend vlak. Het komt neer op het buitensluiten van een journalist omdat zijn product je niet aanstaat. Als dat gemeengoed gaat worden in dit land, dan zijn we niet alleen de persvrijheid kwijt, maar ook onze eigen vrijheid. Kritiek hoeven we dan van de media namelijk niet meer te verwachten, waardoor we zelf ook niet meer in staat zijn om onze keuzes te maken. Vrijheid is immers niets anders dan in staat zijn om keuzes te maken.

  14. Ton Verlind is slecht op de hoogte. Is hij nog journalist? Er is helemaal geen bende van Eindhoven, gehersenspoeld door de berichtgeving van GeenStijl en Powned suggereert hij een bende. Het is een groep jongens, los-vast die elkaar kent en meeneemt op een avond stappen. En ja, ik veroordeel de daad die een aantal jongeren hebben gepleegd ten zeerste. Het is de vraag of een omroep/journalisten dienen te beslissen dat zij de oplossing aanreiken voor dit maatschappelijk probleem door een klopjacht te organiseren en een publieke schandpaal te creëren. Ik wil dat niet leggen in de handen van een beroepsgroep die niet in staat is zijn eigen normen en waarden te formuleren en te handhaven. Keer op keer kom ik zaken tegen bij journalisten en bloggers die zo uit het verband zijn gerukt dat je kunt praten over leugens. En wat betreft De Telegraaf, ja die kan daar wat van. Dat is uw beroepsgroep niet waardig. Kruip daar eens voor in de pen. Veeg uw eigen beroepsgroep schoon, wees kritisch op elkaar en op het geleverde werk. Er mankeert daar namelijk nogal wat aan. Chris Klomp heeft ten minste het lef om zaken binnen uw beroepsgroep aan de orde te stellen. U dekt ze toe door te praten over de vernieuwende journalistieke functie.

  15. @Yuri: het gaat er niet om of hun product je wel of niet aanstaat, het gaat er om dat zij hun vak niet serieus nemen. Uitsluiten is een algemeen geaccepteerd verschijnsel. Sterker: juist GeenStijl pleit voor zware straffen voor mensen die zich niet aan regels wensen te houden.

    GeenStijl/PowNed mag zo kritisch zijn als maar mogelijk. Maar neem ook je verantwoordelijkheid en probeer dat te doen wat journalistiek zo waardevol maakt. De werkelijkheid beschrijven en niet je eigen beperkte denkbeelden onderstrepen.

  16. In Nieuwsuur gaf Jorritsma van de week aan dat de bijeenkomst waar PowNed geweigerd is een besloten bijeenkomst was waar alleen een aantal journalisten op uitnodiging was. PowNed was niet uitgenodigd, net als de NOS en nog een aantal andere media. Maar die anderen hoor je niet. Zijn zij dan sukkels of is PowNed huilie huilie?

    Of ik heb het helemaal verkeerd begrepen. Dat kan ook natuurlijk.

  17. De andere media hadden vermoedelijk geen belangstelling. PowNed was wel degelijk uitgenodigd op het gemeentehuis, een plek die door de bevolking is betaald en waar de pers traditiegetrouw vrij kan spreken met degenen er voor de burgers aan het werk zijn. Ook moet de pers vrije toegang hebben tot instanties die van dit gemeenschapshuis gebruik mogen maken om zaken te behartigen die kennelijk een publiek belang dienen. Het is niet passend dat een burgemeester zich hier opwerpt tot een soort eenpersoons ballotagecommissie die op basis van particuliere voorkeuren bepaalt welke journalisten het gemeentehuis in mogen en welke niet. Willekeur is in onze rechtsstaat niet toegestaan. Dit belangrijke principe moeten we ook handhaven als het degenen beschermt die wij verafschuwen.

  18. Allemaal teveel eer voor powstijl of geennet. Dat truukje werkt toch al een tijdje niet meer? Journalistiek is het nooit geweest. Niet meer over hebben. Doortrekken en niet achterom kjjken, dacht ik.

  19. Mij gaat het niet om de inhoudelijke journalistiek van Powned. Ik ben ertegen dat een Burgemeester wel even gaat bepalen welke journalistiek toegelaten wordt, en welke niet. Vanwege de publieke functie en de inherente openbaarheid aan openbaar bestuur.

    Als jij van niet-belastinggeld zelf iets runt of organiseert, en daar een persconferentie over geeft, mag je wat mij betreft weigeren wie je wilt. Maar bij overheidsinstellingen moet dat anders liggen. Het moment dat de overheid gaat bepalen welke media deel mogen nemen aan openbare kennisgeving danwel persconferenties, is het moment dat we de overheid het recht geven om te bepalen hoe je nieuws moet presenteren.

    Die roze plopkappen mogen zo gauw mogelijk weer uit het medialandschap verdwijnen. Maar daar ligt geen taak voor de overheid. En dus ook niet voor Jorritsma.

  20. Wat heeft iedereen toch tegen Pownews, ze leggen steengoed de grebreken van de huidige maatschappij bloot, en ze hebben humor.
    Is het het cultuurverschil? die fatsoenskloof?

  21. @Wesley: het punt is nou juist dat Powned géén journalistiek bedrijft! Powned heeft een heel andere doelstelling – opereert als een politieke guerilla-club. Dat is het goed recht van PowNed, wat heet, ze worden zelfs gesubsidieerd! Maar het is het goed recht van een burgemeester om ervoor te zorgen dat activiteiten die met publiek geld worden betaald, niet worden verstoord door guerilla-activiteiten ter meerdere eer en glorie van Powned en de jongetjes en meisjes met de microfoon.

    Zoals hierboven al werd weergegeven: Powned geeft zelf aan nergens bij te horen (journalistieke beroepsgroep…) en zich dus niet aan regels (journalistieke code…) te hoeven houden.

    Prima. Niemand dwingt ze daartoe. Maar het betekent ook dat ze zich dus niet op dezelfde rechten kunnen benoemen, en dat een burgemeester ervoor kan kiezen bijeenkomsten niet door hen te laten verstoren. Ze zijn immers geen journalisten…

  22. Chris, wat jij beschrijft is slechts een gedeelte van de items in Pownews.

    Het programma is vele malen nieuwswaardig geweest. Wat jij voor het gemak niet benoemt. Dat kan, je zal bij het maken van een blog altijd een selectie moeten maken, net als bij het maken van een nieuwsartikel of een tv-reportage, maar het zorgt er in dit geval voor dat de conclusie niet klopt. Naar mijn mening.

    Hoe waren ze nieuwswaardig dan, zul je zeggen. Neem het zoeken van de rotte appels van de PVV, neem het telkens aantonen dat Ivo Opstelten achter de feiten aanloopt, neem het aantonen dat er bij Occuppy veelal koperjattende zwervers zaten. Neem het aantonen dat Europa steeds meer bepaalt, neem het gedonder binnen GroenLinks. Elke week zitten er wel meerdere items in die bij andere programma’s nieuws kunnen zijn.

    Dan heb je ook nog de zuigende items, die enigszins danwel geenszins grappig zijn, dat hoort er jammer genoeg bij. De ‘knipoog’ die vaak bij items van Rutger Castricum zit moet je snappen, ik snap hem: hij neemt bijvoorbeeld het politieke spelletje niet zo bloedserieus als de rest van het journaille.

    En laten we wel wezen: ook Nieuwsuur journalisten zijn onbeschoft geworden. Ook zij maken grappen over aanwezige vrouwen bij SGP-persconties die de koffie schenken. Ook Ron Fresen van de NOS loopt een fotograaf omver zonder zich te verontschuldigen. Zeggen dat alleen Pownews onbeschoft is, getuigt van selectieve verontwaardiging.

    Pownews is voor velen zo goed omdat het nieuws met een mening is. Als kijker moet je je daarvan bewust zijn, maar je hoeft het er uiteraard niet altijd mee eens te zijn. Maar het maakt nieuws doordat zij opiniërend durven zijn. Het maakt nieuws wat NOS en RTL doordat ze ‘objectief’ zijn (echte objectiviteit bestaat niet, je bent altijd in meer of mindere mate subjectief) nooit kunnen maken.

    Neem een vergelijkbaar programma als NOS op 3. Zelfde doelgroep, bijna zelfde tijd, duurt ook 15 minuten. Wat je daar ziet is opgewarmde prak van wat je eerder die dag al op tv zag, of zelfs van een paar dagen ervoor. Nooit is het programma nieuwswaardig. Lijkt ook te makkelijk gemaakt. Pownews wordt met meer inzet gemaakt, dat merk je als kijker.

    Daarom vind ik dat Pownews wel degelijk journalistiek is. Weigeren mag, want het was het eigen feestje van Jorritsma en ze waren niet uitgenodigd. Maar zeggen dat het geen journalistiek is, is onwaar.

    Ook omdat Chris als Pownews-hater hoogstwaarschijnlijk zelden Pownews kijkt. Ik geef toch ook geen mening over Ajax als ik nooit voetbal kijk.

  23. @Bart
    De kwaliteit van de PowNews-journalistiek vind ik irrelevant. Daar dienden zich burgers aan die informatie wilden vergaren om publiek te maken. Journalisten dus. Die moet je toelaten, als je andere journalisten ook toelaat. Veel ingewikkelder moeten we het niet maken.
    De bijeenkomst vond plaats in het stadhuis, niet bij Jorritsma thuis. Dan hoort informatie aan het publiek erbij.

  24. “@Wesley: het punt is nou juist dat Powned géén journalistiek bedrijft!”

    Ik snap dat punt. Maar die toetsing ligt bij de afnemers, niet bij de overheid. Als de overheid kan gaan zeggen “dit is geen journalistiek”, dan is het dit keer Powned, de volgende keer het lokale krantje dat meer advertenties heeft dan artikelen en van die artikelen 2 fatsoenlijke, en de keer daarna de telegraaf omdat die toch eigenlijk ook niet echt aan waarheidsvinding doen. Hellend vlak. Moeten we niet aan beginnen. Dan maar huftertjes als Rutger dulden.

  25. @wesley: je baseert je stelling op een verkeerd fundament. Journalistiek is in NL wel degelijk onderhevig aan regulatie. Voor een perskaart moet je bijvoorbeeld bewijzen dat je voor een professioneel medium werkt en dat het je hoofdberoep is, desnoods met bewijzen.

    Dat gezegd hebbende. Het gaat hier nog niet eens zozeer om kwaliteit. Mensen kunnen fouten maken of zaken verkeerd opschrijven of doorgeven. De kern is dat PownNed geen enkele interesse heeft in de zoektocht naar de waarheid.

    Waarom zou je iets dergelijks willen faciliteren?

  26. Wat een onzin wordt hier geschreven. PowNews stelt op haar manier juist goede directe vragen waar diegene dan wel antwoord op moet geven. Hier in Nederland zijn ze nogal goed in de waarheid te verhullen. PowNews haalt dat tenminste uit hen omdat andere journalisten de ballen niet hebben om op zo’n manier vragen te stellen. Ik zeg; good job PowNews, ze kunnen van jullie nog eens iets leren.

  27. @chris; Ik kan me geenszins voorstellen dat Rutger geen perskaart heeft. Nee, ze hebben geen interesse in de zoektocht naar de waarheid.

    Ik kan me indenken dat je dat helemaal niet wilt faciliteren. Maar tussen niet faciliteren en grofweg de toegang tot informatie ontzeggen zit een wereld van verschil.

  28. Chris jij probeerd faam te vergaren door je als een soort strijder op te werpen tegen “het kwaad” in dit geval G.S heb ik het idee. Dit is natuurlijk ook wel een slimme truc om je bekendheid te vergroten.

  29. @wesley: sorry, maar dat is tamelijk naief. Toegang tot informatie is in Nederland beperkt. Als journalist heb je de mogelijkheid om mensen te spreken die normaal niet met burgers praten. Je hebt toegang tot bijeenkomsten en documenten waar normale burgers niet of niet zo snel bij kunnen komen. Persconferenties zijn nu juist geen openbare bijeenkomsten waar iedereen maar bij mag zijn. Ze gaan veelal op uitnodiging. Maar dat is mijn punt ook niet. Je kunt als medium niet overal schijt aan hebben om vervolgens als het er op aankomt je rechten op te eisen. Dat werkt alleen als je een kind bent.

  30. Rotterdam, gisterenavond, Arminius Denkcafe: Pedofilie.
    En Powned was er ook nietwaar Powned?
    Een hoogleraar forensisch klinische psychologie orakelt over ingrepen en schokbehandelingen bij pedofielen die allemaal niets kunnen veranderen. Ze maakt een harde stelling inzake ’n geaardheid die niet te veranderen valt.
    Als deze psychologe wordt gewezen op het feit dat eerder die zelfde dag een hoogleraar forensisch klinische psychiatrie in Radio 1 Lijn 1 op locatie een totaal ander beeld heeft geschetst, blijkt zijzelf het verschil wel te weten tussen psychologie en psychiatrie.
    Denk nou maar niet dat Powned dit niveau kan volgen. Geen haar op hun hoofd die eraan denkt om deze dame eens te wijzen op het feit dat ze inzake ingrepen en medicatie als psychologe volkomen buiten haar boekje oreert en dus niet meer dan haar eigen onderbuikgevoelens aan de zaal als feiten presenteert.
    Zo komen dus die “waarheden” onder het publiek!!!
    Als dezelfde dame Marthijn (van Martijn) het vuur aan de schenen legt met: “Het gaat om kinderen,… kinderen Marthijn” dan heeft Marthijn daarop niet te snel een antwoord. Die zit namelijk altijd met zijn harses bij de belangen van de pedofielen.
    Maar Powned zal haar niet eens vragen of ze met KINDEREN ook een Anass bedoelt die naar de kloten gejaagd werd, en ook ter sprake kwam, en of ze met kinderen ook duidt op de minderjarigen die inmiddels tot verkrachters worden met een seksualiteit die ze nog helemaal niet hebben….
    Haar emotionaliteit zou de vraag wat een psychisch klinoloog nou precies is rechtvaardigen.
    Dat alles is ver boven de competentie van Powned, die blijven liever bij vierletterwoorden. PEDO bijvoorbeeld. Dat begrijpen ze tenminste.
    Marthijn moet het ontgelden en een of andere raaskal die daar durft te beweren dat hij zijn hele omgeving heeft geinformeerd over zijn verleden en dat van de volgens mevr psychologe onvermijdelijke hetze geen sprake is.
    Ssssst, laat het niemand horen, die mafketel ben ik. Of ze dat hele interview onverkort durven uitzenden, ik verwacht het niet.
    Dat ik die hetze koppelde aan een internettijdperk wat we kunnen zien als het puberale stadium van een nieuw medium, dat kan nog net, maar dat ik erbij stelde Powned ook in die puberale fase te zien, ik denk dat dat eruit gaat.
    Als het op het onderwerp ‘pijpen van een pubertje’ aankomt, (een verleden dat ik nooit meer kan veranderen), dan gaan opeens die oogjes van mevr Powned glanzen. Ze geilt letterlijk op zo’n aanval. Tot wel zeven keer ramt de dat erdoor met haar mening dat ze daar van over haar nek gaat.
    Dat kan wel zijn en die tactiek van Powned is bekend. Alleen gaat een eunuch niet zo snel over de rooie.
    Het wordt tijd dat we haar het verschil tussen jongen en meisje uitleggen. Als zij met haar knappe koppie als ‘jufrouw’ een puber zou pijpen, dan schreeuwt haar hele achter ban dat ze ook zo’n juf hadden gewild en de opmerking “Ik zou haar doen” zie ik al over het scherm fietsen.
    Over haar nek gaan is er dus voor haar even niet bij. Dit mag ze even slikken.
    Hoe jullie die beelden gaan verknippen Powned weet ik niet, ik weet wel waar ik voor sta. En wat ik IRL laat zien zal ik ook naar jullie handhaven,… Jullie drijven mij niet terug in die pedohoek, daar hoor ik niet meer.
    Als jullie eens klaar komen met dat gezuig, dan kunnen mensen als de organisatie van zo’n debat en ondergetekende proberen om de dialoog weer eens op gang te brengen.
    Want met jullie sensatiezucht worden er geen oorzaken gevonden en komen oplossingen niet dichterbij. Kinderen hebben in die zin absoluut geen baat bij jullie puberale gedrag.
    Mijn slot opmerking: “Ik moet jullie ook niet” kwam dus uit de grond van mijn hart.
    Hoogtijd dat op meerdere plaatsen die deur voor jullie dichtgaat.
    Van mij krijgen jullie die bekende middelvinger,…
    Ga op het dak zitten en geniet van dat zelfbedachte uitzicht.

  31. @Wesley,
    Mijn vorige plemp moest er snel staan,VOOR de uitzending van powned zelf. Onze eigen site lag weer eens op zijn kont met de nieuwe server, dus even de ruimte bij Chris geleend.
    .
    Maar jouw reactie,…
    [quote]“@Wesley: het punt is nou juist dat Powned géén journalistiek bedrijft!”
    Ik snap dat punt. Maar die toetsing ligt bij de afnemers, niet bij de overheid.[/quote]
    Daar wil ik je een groot vraagteken bij plaatsen.
    Als iemand niet zwart/wit wenst te denken, maar een genuanceerde mening heeft en diverse invalshoeken van een thema durft te bespreken, dan valt dat onder de vrijheid van meningsuiting.
    Als je door Powned wordt geïnterviewd, dan kun je ervan uitgaan dat er van je hele nuance geen f*ck overeind blijft. Zij hebben hun mening en zij stampen je in een hoek waar zij je willen stampen.
    Als je naar die uitzending van donderdag j.l. kijkt dan zie je niet eens de inleidende vraag bij bepaalde opmerkingen van mij. Zij knippen en plakken en blijkbaar heb je als geïnterviewde helemaal geen recht op een mening.
    *
    DAT is censuur, Powned is censuur.
    Powned is een regelrechte schending van de vrijheid van meningsuiting.
    *
    De vrijheid van meningsuiting van mensen met nuance is even heilig als de vrijheid van meningsuiting van Powned.
    Powned is degene die de vrijheid van meningsuiting van anderen op deze manier kapot maakt.
    Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, en uitzendingen op tv een machtig middel.
    Het is niet alleen een groot goed, het is een recht. En daar waar de rechten van de burger op deze manier geschonden worden door een stel dat zelf aangeeft schijt te hebben aan de regels….
    De toetsing op dat punt, hoort dus wel degelijk zorg te zijn van onze overheid. Het gaat om het recht op een vrije meningsuiting, zonder het gevaar dat die mening wordt verknipt tot iets totaal anders. De bescherming van de burger op dat punt ligt bij de overheid.

  32. @Anoniem,
    Sssst, ze is er gewoon ingestonken. In feite heeft Powned mij niet meer geboden dan een kans om te laten zien dat IRL hier veel steviger in de schoenen staat dan zij hadden verwacht.
    Mevr Powned kan haar orgasme beter nog ff uitstellen, we zijn nog niet klaar.

  33. Niet willen praten met iemand is geen censuur. Dat zijn weer de drogredenen van PN en GS aanhangers.

  34. Vergis je niet, reden dat ik Chris volg is dat ik het altijd heerlijk vind mijn eigen mening door een ander te zien verkondigen, met zijn stukjes over strafrecht ben ik het, in elk geval tot nu toe, op een haast enge manier zonder uitzondering tot op de milimeter eens.

    Verwijt mij dus geen slaafse navolging van Rutger Castricum. In het private domein, waar burgers op vrijwillige basis met elkaar verkeren zou de stijl van Rutger ronduit onbehoorlijk zijn.

    Maar Rutger ondervraagt niet in het private domein maar in het publieke en daar is gebleken dat op een “fatsoenlijke” manier ondervragen in de praktijk juist alleen maar leidt tot het geven van een podium aan de door mediatrainers gepokte en gemazelde politieke elite. Een politieke elite die er in getraind is op letterlijk elke hen onwelgevallige critische vraag een antwoord te geven dat eigenlijk alleen maar past op precies die vraag waarvan zij ten vurigste zouden kunnen hoopen dat die gesteld zou worden.

    Onze bestuurderen horen op een fatsoenlijk gestelde vraag antwoord te geven Op de vraag: gaat u dat nu wel of niet doen? Geeft een fatsoenlijk mens antwoord met ja of nee, al dan niet voorzien van een toelichting. De politicus antwoord met een stukje persoonlijke of partijpropaganda waaraan met betrekking tot de gestelde vraag enkele conclusie te verbinden valt. De “nette” journalist herhaalt de vraag, een of twee keer, wacht een of twee “in het kader van de zendtijd” antwoorden af en geeft op. Rutger herhaalt de vraag net zolang tot het onfatsoenlijk wordt en dan nog een paar keer. Maar wat wordt er dan eigenlijk onfatsoenlijk, het doorvragen van Rutger, die wordt betaald om vragen te stellen of het niet antwoorden van de regent die wordt betaald om vragen te beantwoorden ?

Reageren mag

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s